Analyse – Zijn de dagen van de Passerelle geteld?

De Passerelle in Roosendaal lijkt een gebed zonder end. De overlast is groot en de brugverbinding voor voetgangers tussen stad en stadion is uitgesproken onveilig. De Passerelle staat er nu twaalf jaar, maar de onderhouds- en herstelkosten van de defecte liften zijn een blok aan het been van de gemeente. Ze lopen nu al op tot 146 duizend euro voor de gemeente, en het einde is niet in zicht.

Vernielingen, vervuilingen en overlastgevend gedrag. De vraag is wat er nog aan gedaan kan worden om de Roosendaalse Passerelle veilig en werkend te houden. Achteroverleunen en gedwee de kosten voor rekening blijven nemen is voor de gemeente geen optie.

De Roosendaalse raad mort, en de VLP wil geen houtje-touwtje aanpak maar een structurele oplossing. En dat wordt lastig, want de leverancier van de liftonderdelen is inmiddels op de fles en het zal steeds lastiger worden om reserveonderdelen te vinden.

In Roosendaal gaat de vraag op: hoe lang en ten koste van hoeveel belastinggeld moet de gemeente deze Passerelle blijven onderhouden die door veel inwoners en voorbijgangers wordt ervaren als een uitgesproken “gore plek”? Slechts een handjevol mensen maakt ervan gebruik. Het wachten is op de eerste raadspartij die het S-woord durft te benoemen: sloop.

Slopen verplaatst het probleem en zal ongetwijfeld elders voor overlast zorgen. Maar als er niets verandert blijven de kosten stijgen en uiteindelijk zal de lift steeds vaker buiten gebruik zijn. In stand houden is een duur uitstel van het onvermijdelijke.

Het is in elk geval wél een structurele oplossing. Een mogelijke sloop levert Roosendaal een stevige desinvestering op, en een illusie minder. Afscheid van de Passerelle is een onzacht ontwaken uit de bestuurlijke droom.

De droom van een toegankelijke overbrugging tussen enerzijds de oude stad bij het Emile van Loonpark, en anderzijds de nieuwbouw bij het RBC-stadion. Maar misschien is deze Passerelle voor Roosendaal nét een brug te ver…