Boete voor duurzaam pand zorgt voor boosheid bij ondernemer René Heijnen

Ondernemer René Heijnen uit Heerle investeert al jaren in duurzame bedrijfspanden. Toch kreeg hij een boete van 1.500 euro van de omgevingsdienst, omdat hij een verplicht formulier niet invult. Het is volgens de ondernemer hoog tijd dat de bureaucratische regels tegen het licht worden gehouden.

René Heijnen verhuurt verzamelgebouwen in Heerle, Steenbergen en Roosendaal. Hij steekt naar eigen zeggen al jaren veel tijd en geld in het verduurzamen van zijn panden. “Ik probeer al mijn panden zo netjes mogelijk te houden”, vertelt hij. “Als het dak slecht is, wordt het extra geïsoleerd. Als er een kachel vervangen moet worden, schakel ik over op een warmtepomp.”LED-verlichting, warmtepompen, warmteterugwin-installaties, zonnepanelen, aanwezigheidssensoren, extra isolatie en triple glas: volgens Heijnen is alles aanwezig. “We doen alles wat kan om het zo zuinig mogelijk te maken.” Het resultaat mag er zijn: energielabel A++.

Ik heb al energielabel A++

Juist daarom is de verbazing groot als er een brief van de omgevingsdienst op de mat valt. Heijnen moet voldoen aan de zogeheten informatieplicht energiebesparing en een formulier invullen. “Ik heb gezegd: luister, ik heb al energielabel A++. Wat wilt u hebben dat ik nog meer doe?”
Volgens Heijnen is er geen ruimte voor inhoudelijke beoordeling. “Dat kan niet, werd er gezegd.” Na meerdere brieven en contactmomenten volgt uiteindelijk een boete van 1.500 euro. “Omdat ik aan die verplichting moet voldoen. En dat ga ik niet doen.”

Volgens Heijnen wringt het systeem. “Op papier is mijn pand dan niet duurzaam, maar in de praktijk is het dat wel.” Hij wijst erop dat het minimale vereiste energielabel C is. “Ik vraag me echt af hoeveel panden hier op het industrieterrein A of A++ hebben.”

Principekwestie

Heijnen kiest er bewust voor het formulier niet alsnog in te vullen. “Het is een principekwestie.” Hij voelt zich niet beloond voor zijn inzet voor verduurzaming, maar juist gestraft. “Je wordt er niet voor beloond. Sterker nog, je hebt er een hoop ellende van.” Volgens hem is dit het gevolg van een overdaad aan regels. “We hebben in Nederland echt veel te veel regels. Dat maakt ondernemen soms bijna onmogelijk.”

Energielabel

Heijnen legt de zaak neer bij de burgemeester, die verantwoordelijk is voor het inschakelen van de omgevingsdienst. Hij stuurt een brief en krijgt inmiddels een reactie. “Een medewerker belde me, heel vriendelijk. Ze gaan kijken wat ze kunnen doen. Want dit moet gewoon van tafel.” Niet alleen voor hemzelf, benadrukt hij. “Dit geldt voor heel veel andere bedrijven.” Volgens Heijnen moet er een koppeling komen tussen energielabels en de informatieplicht.

Bureaucratie

De omgevingsdienst laat in een reactie weten dat de inspanningen van Heijnen op het gebied van energiebesparing te prijzen zijn. “Het Rijk verplicht echter dat – naast het uitvoeren van deze energiebesparende maatregelen – er ook over die genomen maatregelen gerapporteerd wordt aan de Rijksdienst Voor Ondernemend Nederland (RVO)”, meldt de omgevingsdienst over de informatieplicht energiebesparing. “De omgevingsdiensten moeten controleren of bedrijven aan de informatieplicht voldaan hebben en hierop handhaven.” De reactie van de omgevingsdienst maakt weinig indruk op Heijnen. “Dat is ambtenarentaal. Het gaat om procedures, niet om burgers.”

Als de heer Heijnen de rapportage alsnog indient binnen de gestelde termijn wordt de dwangsom ingetrokken

Er is inmiddels meerdere keren contact geweest tussen de omgevingsdienst en Heijnen om uitleg te geven over deze informatieplicht. “Helaas heeft hij hier tot op heden niet aan voldaan. Als gevolg hiervan zijn we genoodzaakt om een handhavingstraject te starten. Als de heer Heijnen de rapportage alsnog indient binnen de gestelde termijn wordt de dwangsom ingetrokken”, aldus de omgevingsdienst die binnenkort weer in gesprek gaat met Heijnen.

De eigenaar van de bedrijfsverzamelgebouwen voelt zich als ondernemer met een midden-en en kleinbedrijf (mkb) een makkelijke prooi. “Dat is laaghangend fruit. Mkb-ondernemers hebben het hartstikke druk en kunnen niemand inschakelen om dit soort zaken te regelen.” Grote vervuilers blijven volgens hem te vaak buiten schot. “Die zouden ze moeten aanpakken.”

Afwachten

Voorlopig wacht Heijnen af. “Ik hou mijn gemak en kijk wat er gebeurt.” Ondertussen blijft hij doen wat hij altijd al deed. “Ik onderhoud mijn panden, ik wil mijn huurders tevreden houden en ik geniet van mijn kleinkinderen en wil dat die later ook nog een goede toekomst hebben.”