De bittere strijd van Ton Linssen als éénmanslijst: ‘Ik wil een statement maken’

Ooit was Lijst Linssen de grootste partij in de gemeenteraad van Bergen op Zoom, met 11 van de 33 raadszetels. Teleurgesteld, gedesillusioneerd maar strijdbaar gaat partijoprichter Ton Linssen opnieuw de verkiezingen in. In zijn eentje, letterlijk. Van wethouder van alles tot eenzame strijder, tot het bittere eind toe: Een interview met ‘onze Ton’, de man die mede gezicht heeft gegeven aan de Bergse politiek. “Mijn werk zit er nog láng niet op.”

Ton Linssen, na vier jaar politieke windstilte doe je weer mee met de verkiezingen. Als éénmanspartij zonder andere kandidaten. Vanwaar die keuze?

“De afgelopen jaren heb ik geworsteld met wat er is gebeurd. Na de vorige verkiezingen kreeg ik, tien minuten na het sluiten van de stembureaus en het bekend worden van de uitslag, een telefoontje dat mijn fractie zich afsplitste. Dat heeft me diep geraakt. Ik ga daar inhoudelijk niet verder op in, want dat is toen al gebeurd, maar het voelde als verraad. Dat heeft grote impact gehad.

Als je uit elkaar gaat op inhoudelijke verschillen, dan kun je dat plaatsen. Maar als mensen samen campagne voeren, daarna binnen blijven zitten en vervolgens zonder inhoudelijk conflict zeggen: ‘Ik ben weg’, dan is dat schadelijk. Het heeft mijn gezondheid ernstig aangetast. Binnen een week lag ik op de hartbewaking en daarna heb ik nog meer medische problemen gehad. Het is geen kattenpis geweest.

Mijn gezondheid was uiteindelijk zo slecht dat ik mijn werk in de raad niet meer kon doen. Ik wist dat de raad moest blijven functioneren, dus heb ik mijn zetel overgedragen aan Louis Wijten, die die rol heeft opgepakt.”

Daarna ben je op de achtergrond wél betrokken gebleven bij de politiek?

“Ja. Eind 2025 ben ik mijzelf gaan afvragen: wat gaat Lijst Linssen doen op 18 maart, en wat ga ik zélf doen? Ik voelde dat mijn missie nog niet voltooid was. Ik had nog steeds de prikkel om iets te betekenen.

Ik had voor mezelf een datum vastgesteld, in november vorig jaar. Als ik die prikkel dan nog zou voelen, zou ik het oppakken. In diezelfde periode werd ik benaderd door Arjan van der Weegen, van GBWP, en door Louis van der Kallen, van de BSD. Ik ben daar heel open in geweest.

Met Arjan heb ik altijd contact gehouden. Met Louis heb ik al sinds 1986 een vriendschappelijke band. Arjan voelde dat een aansluiting bij GWBP misschien mogelijk was. We hebben daar een goed gesprek over gehad, op zijn uitnodiging.

Ik wilde echter niet opnieuw meemaken wat ik eerder heb meegemaakt. Daarom ben ik gaan kijken of ik mijn rol zelfstandig kon invullen, eventueel in een bredere omgeving, maar uiteindelijk is dat niets geworden. Dat lag niet aan Arjan, en ook niet aan Kees van der Weegen senior of aan Patrick van der Velden. Het lag meer aan de mensen achter hen. Uiteindelijk kwam het erop neer dat ik op een onverkiesbare zesde plek zou komen. Dat voelde niet als respect of waardering, en zo kwamen we er niet uit.”

Daarna was er nog een gesprek met Louis van der Kallen?

“Louis wilde graag samen nog een missie doen. Hij zei: ‘We zijn de senioren, laten we het samen doen’. Ik stond daar voor open. Maar hij wilde het eerst voorleggen aan Piet Juten, en die heeft daar een veto over uitgesproken. Hij vond dat het ten koste zou gaan van zijn eigen positie. Daarmee speelde eigenbelang opnieuw een rol.

Uiteindelijk kwam dat gesprek er niet. Louis belde me met spijt en zei dat het niet zou lukken. Dat was voor mij opnieuw aanleiding om na te denken over wat ik nu eigenlijk wilde.

Voor mij stond vast dat ik absoluut niet meer wil samenwerken met overlopers, afsplitsers of mensen die hun verantwoordelijkheid niet nemen. Als je kijkt naar kandidatenlijsten van andere partijen, dan zie je dat veel mensen afkomstig zijn van Lijst Linssen. Dat is mij vaak verweten, maar mijn situatie was anders. Dat heb ik destijds ook uitgebreid uitgelegd, en die uitleg is bevestigd.”

Toch heb je in het verleden zelf wel de deur opengehouden voor afsplitsers van andere partijen.

“Dat was ánders, die kwamen ook uit partijen met een andere achtergrond. Lijst Linssen is niet ontstaan uit weglopen, maar uit respect. Zo is de lijst in 1990 geboren en tot op de dag van vandaag bestaat zij nog.”

Wat stoort je aan de huidige gemeenteraad?

“Bergen op Zoom heeft straks 35 raadsleden. Dat kost de gemeenschap ongeveer 100 duizend euro per maand, alleen al aan vergoedingen en ondersteuning. Dan heb ik het nog niet eens over het ambtelijk apparaat.

Er zijn altijd raadsleden die goed functioneren, maar er zitten ook mensen bij die nauwelijks bijdragen. Dat maakt het bestuur log en ineffectief. Ik heb me daar jarenlang aan geërgerd.

Ik heb zelfs onderzocht of ik mij als enige kandidaat verkiesbaar kon stellen en eventuele extra zetels leeg kon laten, zodat die kosten bespaard zouden worden. Dat bleek juridisch niet mogelijk zoals ik dacht, maar het idee daarachter blijft: minder raadsleden is beter voor de slagvaardigheid.

Je gaat nu met een éénmanslijst de verkiezingen in. Waarom?

“Omdat ik daarmee één ding kan garanderen: er zijn geen afsplitsers, geen overlopers en geen zwijgers. Ik ben alleen, en ik neem mijn zetel zelf in. Als ik één zetel haal, dan vervul ik die rol volledig. Als ik meer zetels haal, worden die verdeeld via reststemmen. Dat is jammer, maar mijn statement blijft overeind.

Met het statement wil ik laten zien dat politiek ook kan zónder achterkamertjes, zonder opportunisme. Ik wil inspelen op actualiteiten, de vinger op de zere plek leggen en zaken vlot trekken. Als een voorstel goed is, steun ik het, ongeacht de politieke kleur. Is het slecht, dan niet.”

Is er een kans dat je je na de verkiezingen aansluit bij een andere partij?

“Die is er niet. Dat garandeer ik. Dan zou mijn hele uitgangspunt onderuitgaan. Dat betekent niet dat ik geen voorstellen van andere partijen steun, als die in het belang van Bergen op Zoom zijn. Maar ik zal mij niet aansluiten bij een andere fractie.”

Heeft Lijst Linssen een verkiezingsprogramma?

“Nee. Mensen weten wie ik ben en waar ik voor sta. Ik ga geen dik programma presenteren en ik doe niet mee aan campagnecircussen of debatten. Wat ik wel heb gedaan, is alle vragen van de Stemwijzer en andere kieshulpen ingevuld, mét toelichting. Wie dat invult, weet precies wat hij of zij aan mij heeft.

Mijn ambitie is helder: ik wil me inzetten voor mijn stad, voor concrete problemen, voor minder bureaucratie en meer daadkracht. Dat is altijd mijn missie geweest, en dat is het nog steeds.”