Downpoli Bravis bestaat 20 jaar: ‘Er is zoveel vrolijkheid op de poli’
Arianne test de ogen van Oliebol de beer. (Foto: ZuidWest Update.)
De Downpoli van het Bravis ziekenhuis in Bergen op Zoom opende vrijdag speciaal haar deuren. De reden hiervoor is omdat het op 21 maart Wereld Downsyndroomdag is, en laat het nou ook nog eens het 20-jarig jubileum zijn van de poli. Daarom organiseerde de poli een feestelijke middag voor gezinnen met een kind met het syndroom van Down.
De Downpoli is één van de 25 speciale poli’s in Nederland waar kinderen met het syndroom van Down multidisciplinair worden geholpen. De poli helpt kinderen die in West-Brabant en Zeeland wonen. “Wij dachten laten we voor het 20-jarig bestaan alle kinderen, ouders en broertjes en zusjes om een dag mee te doen op de poli”, legt revalidatiearts Leonie van Immerseel uit. “De meeste ouders weten al wat we hier doen, maar sommige ouders zijn nieuw in de regio. Ook zijn al onze partners hier aanwezig zodat gezinnen kennis met ze kunnen maken.”
De poli ziet kinderen die door de kinderarts doorverwezen zijn. Dat kunnen kinderen zijn die ze al bij Bravis behandelen, maar ook kinderen van ziekenhuizen zonder Downpoli. “Wij zijn een adviesbureau en er zijn hier veel specialisten die ook allemaal met deze doelgroep werken. Zo kunnen we andere ziekenhuizen advies meegeven op het gebied van het Downsyndroom”, vertelt Leonie verder. De kinderen lopen op één dag langs de kinderarts, het revalidatieteam, de KNO-arts, oogarts en orthoptist. Zo hoeven ze niet tientallen afspraken per jaar te maken.
Veel vrolijkheid
Op de poli hangt een feestelijke sfeer. Dat komt niet alleen door alle ballonen en slingers die er hangen, maar ook door de vrolijke kinderen die rondlopen. “Mag ik een knuffel!”, roept een meisje, terwijl ze naar haar favoriete arts rent. Die vrolijkheid merkt orthoptist Arianne van Voorden ook op, die al sinds het begin bij de Poli werkt. Ze onderzoekt de ogen van de kinderen en dat is belangrijk want 90 procent van de kinderen met Down heeft een bril nodig.
Je kijkt naar de mogelijkheden, niet de onmogelijkheden.
“Ik ben heel simpel begonnen omdat ik als enige op woensdag werkte, maar nu is het echt de kers op de taart van mijn werk”, vertelt ze lachend. Arianne is door de poli ook heel anders naar patiënten gaan kijken. “Ik ben ook veel breder naar patiënten gaan kijken, hoe iedere arts er bij betrokken is. Er is ook zoveel vrolijkheid op de poli en ik krijg dan spontaan knuffels.” Omdat Arianne al vanaf het begin betrokken is bij de poli heeft ze veel kinderen zien ontwikkelen. “Ze komen als kleine gup binnen en je ziet ze echt groot worden. Het zijn ook mooie momenten als je eindelijk wél de glazen kan meten of dat je met een non-verbaal kind een diagnose kan vaststellen.”
De knuffelpoli
Om de kinderen te laten zien hoe de onderzoeken verlopen mogen ze vrijdag een knuffel laten onderzoeken. Arianne staat bij deze poli om de ogen van de knuffels te meten. “We hadden aangegeven dat veel kinderen het spannend vinden om onderzocht te worden. Daarom hebben we nu een boekje met foto’s van alle artsen en wat ze gaan doen. Dan weten ze wat ze te wachten staan.”
“Hou zijn ogen maar open dan kan ik goed kijken”, zegt Arianne terwijl ze de ogen van Oliebol de beer aan het controleren is. “Het is zo mooi om ze te zien ontwikkelen. Elk woord wat ze leren maak je bijvoorbeeld zo bewust mee”, legt moeder Judith Bos uit. Leonie en Arianne hopen dit nog wel twintig jaar te doen. “Door al die vrolijkheid die je ziet ga je niet alleen anders kijken naar kinderen met een beperking, maar ook naar het leven. Je leert kijken naar de mogelijkheden en niet naar de onmogelijkheden”, aldus Leonie.