Hoogerheide

Freya lag na ongeluk maanden in coma: ‘Ik ben nu gelukkiger dan ervoor’

bron: Omroep Brabant

Het nieuwe jaar was nog maar net begonnen toen Freya Bregman (43) uit Hoogerheide een ernstig auto-ongeluk kreeg. De alleenstaande moeder overleefde de gevolgen van de botsing op ‘wonderbaarlijke wijze’, maar haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Omroep Brabant blikt met Freya terug op 2021.

“Hier ben ik een stukje doodgegaan en een stukje herboren”, vertelt Freya langs de kant van de Putseweg in Ossendrecht. Ze kan haar tranen nauwelijks bedwingen. Bijna een jaar na dato zijn de littekens van haar ongeluk nog altijd duidelijk zichtbaar. Een gehavende boom vertelt het moment waar de herinneringen van Freya op 28 januari ophouden.

Het was een ongeluk zoals er jaarlijks zoveel gebeuren in Brabant. Ongelukken die aandacht krijgen op nieuwswebsites of radio en televisie. Maar de tragedie houdt niet op wanneer de camera’s en fotografen verdwenen zijn. Een ongeluk dreunt nog maanden, vaak jaren door in het leven van slachtoffers. Ook voor Freya is de impact op haar gezin enorm.

Er gebeuren hier vaker ongelukken.

Terug naar januari 2021. Het is koud en grijs als Freya met haar Mini over de provinciale weg naar huis rijdt. Ze heeft zojuist haar zoontje Dragan (12) bij de noodopvang afgezet. Vanwege de lockdown hoeft hij niet naar school. Achteraf gezien een groot geluk.

De Putseweg in de Zuidwesthoek van Brabant is er één waarvan de alleenstaande moeder wist dat ze er voorzichtig moest zijn. “Er gebeuren hier wel vaker ongelukken”, legt Freya uit. Wat er die ochtend precies gebeurde is voor haar nog altijd een raadsel.

Het stuur zat opgevouwen tegen mijn lichaam.

Freya raakt met haar auto van de weg en komt tegen een boom tot stilstand. In een oogwenk lag de weg bezaaid met brokstokken. Tussen de uitgeklapte airbags zat ze vastgeklemd in haar stoel. “Het stuur van mijn auto zat opgevouwen tegen mijn lichaam.”

Freya samen met haar zoon Dragan (foto: Erik Peeters).

Brandweer, politie en ambulances rukken uit en bevrijden het slachtoffer uit het wrak. Freya: “Later hoorde ik dat de hulpdiensten op dat moment dachten dat ik het ongeluk niet zou overleven.” Ze loopt onder meer tientallen botbreuken op en wordt met spoed naar het ziekenhuis in Antwerpen gebracht.

Misschien ben ik de rest van mijn leven invalide.

Wekenlang ligt Freya in coma. Ondertussen gaan de hersteloperaties gewoon door. Freya is een vechter, wil blijven leven. En zoontje Dragan weer in haar armen sluiten en knuffelen. En zo gebeurt uiteindelijk ook.

Maar het ongeluk heeft blijvende sporen achtergelaten. Dagelijks gaat ze naar het ziekenhuis om te revalideren en ook van de operaties is ze nog lang niet af. “Lopen gaat moeizaam met een stok. Ik ben misschien wel de rest van mijn leven invalide. En dat is heftig”, zegt Freya.

Je gaat alles relativeren.

Freya verloor tijdens het ongeluk ook nog eens haar dierbare ketting. Ze had het sieraad gekregen van haar oma kort voordat die overleed. “Het kettinkje had voor mij grote emotionele waarde. Er is nog naar gezocht, maar het is niet meer teruggevonden.” Ze heeft stille hoop dat het ooit nog boven water komt.

Toch wil Freya niet alleen stilstaan bij alle ellende waarmee ze het afgelopen jaar is geconfronteerd. Ze put kracht uit de manier waarop het ongeluk haar leven heeft veranderd. “Je gaat alles relativeren. Wat vroeger een probleem was, is nu helemaal niet mee zo erg. Het klinkt heel raar, maar ik ben nu gelukkiger dan voor het ongeluk.”