De Gouden Leeuw: het kloppend hart van Nispen

Ooit ontstond dit café onder andere uit een grote voorliefde voor de biljartsport. Nu, jaren later, is café de Gouden Leeuw een centraal punt in het dorp Nispen. Het dorp waar ze, als de ZuidWest kroegentocht over de vloer komt, aan het begin staan van de transformatie naar Aopelaand. Voor deze kroeg behelst dat een grote klus. “Want alle bierpullen moeten van het plafond en alle spreuken van de wand”, vertelt eigenaresse Annick Verhoeven. Een verhaal over drie generaties en een leven lang in de kroeg.

Als je zo rond kijkt in de Gouden Leeuw valt de grote verzameling van bierpullen meteen op. “Mijn pa verzamelde altijd allerlei spulletjes”, gaat de voormalige rechtenstudente door met haar verhaal. Het geeft bij binnenkomst meteen de authentieke charme van een bruine kroeg.

Busladingen vol met carnavalsvierders

“Met carnaval is het hier een drukte van belang. Er komen mensen met bussen uit de omliggende dorpen en steden om hier carnaval te vieren”, zegt Annick. Bij de Gouden Leeuw wordt na het verwijderen van de reguliere decoratie alles afgetimmerd en de tenten worden buiten opgebouwd. “Het biljart laten we in de grond zakken. Daar hebben we weinig omkijken naar. En we halen de bar tevoorschijn die ons opa zelf heeft gemaakt. Die stamt uit 1950,” vertrouwt de barkeepster ons toe. “Loop maar eens mee.”

Biljarten en verzamelen

Vanwege het drukke geroezemoes in het café gaan we in een zaaltje zitten achterin de kroeg. Hier is de invloed van Annicks’ vader zo mogelijk nog meer voelbaar. “Omdat hij zelf zo graag aan biljart deed, bouwde hij hier nog een ruimte. Want, dan kon er nog een groene tafel bij”, vertelt ze. Het hangt vol met verzamelingen asbakken, bordjes en glazen. “Ook dit gaat helemaal leeg met de carnaval en dan is het een speelplek voor de kinderen.”

De kroeg, om even aan thuis te ontsnappen

Tegenwoordig wordt de kroeg bezocht door alle leeftijden. “Over klandizie heb ik absoluut geen klagen”, meent Annick.” Door het jaar heen komt de plaatselijke harmonie er hun deuntjes oefenen, de duivenvereniging komt er samen, voetballers houden er hun derde helft en de KPJ -Katholieke Plattelands Jongeren- weten de kroeg ook te vinden. “De kroeg is een reden om even aan thuis te kunnen ontsnappen.”

Hier leert de jeugd van de oudere klanten.

Ondertussen schuiven oom Gerard en tante Janne aan tafel. “Voor mij was dit ook altijd zo”, springt de 93-jarige Gerard in. Hij was vroeger werkzaam aan de grens met België en zijn geliefde Janne werkte in De Gouden Leeuw. “Voor mij was het dus makkelijk want na het werk reed ik meteen door naar de kroeg. Er was en is hier altijd iets te doen. Of het nu na de vroege of late dienst was. Dus ik heb eigenlijk heel mijn leven in de kroeg gezeten”, glimlacht Gerard terwijl Janne dit knikkend bevestigd. “Alle jeugd zit hier net als vroeger met elkaar te praten. Niet alleen met elkaar maar met alle generaties. De plattelandsjeugd weet ook niet beter. Ze leren dit van de oudere klanten”, klinkt het van drie kanten terwijl Annick de kuiltjes in haar wangen lacht.

Drie generaties

In 1978 kochten de vader en moeder van Annick De Gouden Leeuw van haar opa en oma. Haar moeder overleed enkele jaren geleden. Annick was toen net klaar met haar rechtenstudie maar aarzelde geen moment. “Mijn moeder was hier altijd een drijvende kracht. Dus ik besloot om mijn vader te gaan helpen”, vertelt Annick. Ze ruilt op dat moment een mogelijke loopbaan in de rechtszaal in voor een plaats achter de bar.  Helaas overlijdt een paar jaar later dan ook haar vader. Daarmee was zij definitief de eigenaar van De Gouden Leeuw.

Alleen de playlist veranderd

Voor haar gasten draait Annick de muziek die zij willen. Van Hollandse hits tot evergreens, voor haar is het prima. Wat ze belangrijk vindt is dat er saamhorigheid is in de Gouden Leeuw. Annick wil dan ook niet veel veranderen aan de kroeg, want de gezelligheid en sfeer van de bruine kroeg moet precies zo blijven. Over de toekomst van haar café maakt zij zich dan ook geen zorgen.

Zoals ze opgroeide in haar kroeg, zo groeide ze ook op met carnaval. Annick glundert: “Ik hou zo van de carnaval, ik weet ook niet beter. Ik maak zelfs mijn eigen pakjes.”