Jos laat mensen het mooie van dorp Moerdijk zien: ‘Op de uitkijktoren kijk je over een prachtig natuurgebied’

Sinds 11 november 2025 staan het dorp Moerdijk en haar 1100 inwoners vol in de spotlight. Die dag sprak bijna de volledige gemeenteraad uit dat het dorp vanwege de grote energie-infrastructuuropgave geen toekomst heeft. Hoewel er nog geen besluit is, wordt er veel gesproken over de Moerdijkers, maar wie zijn ze eigenlijk? ZuidWest Update gaat de komende tijd langs bij deze inwoners. Een van hen is Jos Schalk.

Na zijn geboorte in Prinsenbeek verhuist Jos op jonge leeftijd naar Moerdijk. Zijn vader kreeg een baan in de dorpshaven en zo belandde hij in een huis aan de Steenweg. “Daar ben ik opgegroeid, dus niet geboren wel getogen in Moerdijk”, begint hij zijn verhaal. In 2005 verwelkomde hij samen met zijn vrouw Rina een tweeling. Sinds hij in het dorp woont doet hij van alles voor de leefbaarheid.

Niet geboren, maar wel getogen in Moerdijk.

Het begon allemaal bij voetbalvereniging TPO, waar Jos in de jeugd en in het eerste elftal speelde. “We zijn zelfs een keer kampioen geworden met ons eerste elftal”, zegt hij trots. Daarnaast heeft hij verschillende vrijwilligerstaken gedaan, bijvoorbeeld als trainer van het eerste elftal. “Dat was hartstikke leuk en heb ik altijd gewild. Ik heb daarvoor ook mijn trainersdiploma gehaald.” Veel van zijn mooie herinneringen liggen dan ook op en naast het veld. Zo ook de pokeravonden die een aantal keer per jaar bij TPO georganiseerd worden.

Het verenigingsleven heeft er bij Jos altijd ingezeten en zo kwam hij ook bij de carnavalsvereniging terecht. “Voorheen hadden we groepjes en zat ik in de Schalkse Huijshaantjes.” Toen de carnavalsvereniging in 1997 op omvallen stond heeft hij zich samen met anderen bij de vereniging gevoegd. “Ik heb daar dertien prachtige jaren gehad.”

Hart voor het dorp

Dat Jos hart voor het dorp heeft blijkt wel uit alle inspanningen die hij doet voor de Dorpstafel Moerdijk. Sinds het begin is hij betrokken en heeft hij al veel mooie dingen gerealiseerd zien worden. De realisatie van het Dorpshart is iets waar hij met trots op terugkijkt. “De gemeente wilde daar eerst woningen zetten, maar toen hebben wij gezegd dat willen we niet. Wij wilden graag een dorpshart met beleving en waar mensen bij elkaar komen.” Die plannen werden uiteindelijk werkelijkheid. “Ik gun ieder dorp zo’n voorziening.”

Natuurgebied de Appelzak-Zuid is voor hem een fijne wandellocatie samen met hond Boemer. “Als je op de uitkijktoren staat kijk je uit over een prachtig natuurgebied.” Ook aan het strandje in het gebied heeft Jos mooie herinneringen. “Daar heb ik vroeger met de kinderen vaak vertoeft. Dit is gewoon mijn home.” Hoewel hij weet dat dit soort voorzieningen ook op andere plekken zijn, ligt Jos zijn hart in Moerdijk. “Misschien kan ik ergens anders best aarden, maar je mist pas iets als je het niet meer hebt.”

Hechte gemeenschap

Moerdijk is volgens hem een gemoedelijk en rustig dorp waar mensen voor elkaar klaar staan. Dat werd vooral duidelijk tijdens de coronacrisis. “Er werd gelijk iets opgezet zodat mensen elkaar konden bellen als ze iets nodig hadden.” Ook de samenhang is sterk. Dat werd bijvoorbeeld duidelijk toen een van de inwoners tijdens corona overleed. “Toen stond heel de Steenweg vol met inwoners met fakkels. Dan zie je de verbondenheid van zo’n dorp.”

Moerdijk heeft grote feesten gehad en daar was iedereen bij.

Toch is het dorp in de jaren veranderd. Met name in de samenstelling hebben veel verschuivingen plaatsgevonden. Daarin ziet Jos dat mensen meer individueel leven. “Voorheen was de verbondenheid nog meer. Moerdijk heeft grote feesten gehad waar een grote tent stond en daar was iedereen.”

Aan de keukentafel

Jos promoot het dorp met veel enthousiasme. “Ik heb Aart-Jan Moerkerke en zijn vrouw Irma mogen rondleiden toen ze op zoek waren naar een woning. Toen hebben we een rondje gemaakt door het dorp en de Appelzak. Mede daardoor zijn ze voor Moerdijk gevallen.”

Ik laat mensen graag zien hoe mooi ons dorp is.

Ook de directeur van het Havenbedrijf, Paul Dirix, is bij hem langs geweest. “Ik nodig als daar belangstelling voor is iemand uit en dan doen we een rondje door het dorp. Na afloop eten we een gebakken visje. Ik laat mensen graag zien hoe mooi ons dorp is”, zegt hij met trots.

Ondanks dat al velen aan zijn keukentafel hebben plaatsgenomen, staan er nog een aantal gasten op zijn lijstje. “Ik wil Koning Willem-Alexander, Koningin Maxima en prinses Amalia hier wel willen rondleiden. Om de mooie dingen te laten zien, maar ook om ze in contact te brengen met de mensen waar het om gaat.” Ook kersverse minister-president Rob Jetten staat op de lijst.

Toekomst

Persoonlijk gaat Jos door met de strijd voor het behoud van Moerdijk. “Maar als je mij diep in mijn hart vraagt: blijven we bestaan? Dan denk ik van niet. Maar ik ga het niet opgeven.” Samen met zijn vrouw, kinderen en Boemer blijft Jos zo lang mogelijk in het dorp, maar een belangrijke factor is de leefbaarheid. Dat bepaalt of en wanneer ze mogelijk vertrekken als het doek definitief voor Moerdijk valt.

Ik had gehoopt hier mijn oude dag te slijten.

Een gezamenlijke plek met meerdere Moerdijkers ziet hij dan wel zitten. Toch doet die gedachte pijn. “In juli ga ik met vervroegd pensioen en ik had gehoopt hier mijn oude dag te slijten.” Dat wil niet zeggen dat hij bij de pakken neer gaat zitten. “Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd”, sluit hij af.