Kitesurfers vrezen einde van populaire spot op Oesterdam
De Oesterdam dreigt volgens kitesurfers een belangrijk watersportgebied te verliezen door de plannen rond de herontwikkeling van de Verdronken Stad Reymerswael. Mark Gorter (52) uit Krabbendijke, al twaalf jaar eigenaar van een kitesurfschool en al tientallen jaren actief surfer in het gebied, maakt zich grote zorgen over de toekomst van de populaire kitesurfspot.
Het gebied waar het over gaat, is onderdeel van Geopark Schelde Delta. “Reymerswael, de ooit derde stad van Zeeland kan een voorbeeld zijn voor hoe we kunnen leren van het verleden. De stad en de verhalen liggen verborgen onder het slik en de Oesterdam”, zegt een woordvoerder van de gemeente Tholen. Het plan is om verdronken stad Reymerswael zichtbaar en beleefbaar te maken. Ook waterveiligheid, klimaatadaptatie, natuurbescherming en behoud van erfgoed en cultuurhistorie zijn belangrijke pijlers in dit project.
Verdronken stad
Gorter ziet ook de meerwaarde in van het project, maar vreest dat het ten koste gaat van de populaire kitesurflocatie. Pogingen om de spot in de plannen te integreren liepen volgens hem tot nu toe op niks uit. “Wij zijn daar te groot voor, dus dat past niet binnen de plannen.” Dat levert volgens hem een groot probleem op, omdat er nauwelijks alternatieve locaties beschikbaar zijn. “Alles uit de regio, ook veel surfers uit Antwerpen, concentreert zich nu hier”, vertelt Gorter. “Als deze plek ook verdwijnt en er geen alternatief komt, wordt het heel lastig.”
De onzekerheid wordt volgens hem versterkt doordat gesprekken met betrokken instanties zijn stilgevallen. Namens de Nederlandse Kitesurf Vereniging (NKV) is meerdere keren geprobeerd contact te leggen met bestuurders en betrokken organisaties, maar volgens Gorter blijven reacties uit. “We verkeren eigenlijk in complete onwetendheid.”
Natuurbeheerplan
Volgens de gemeente Tholen heeft de eventuele verplaatsing van de kitesurfzone te maken met de nieuwe natuurbeheerplannen van Rijkswaterstaat ter bescherming van de daar aanwezige vogelsoorten. Volgens Gorter leeft de zorg dat surfers de natuur verstoren, onder meer in een nabijgelegen broedgebied. Gorter zet daar vraagtekens bij. Hij wijst erop dat de omgeving al wordt beïnvloed door druk verkeer, vrachtverkeer, windmolens en licht van omliggende kassen. “Wij komen bovendien helemaal niet in de buurt van die natuurgebieden”, zegt hij. “Juist doordat deze plek al zoveel andere invloeden kent, is het een logische locatie voor watersport.”
Petitie
De zorgen leven breed onder surfers. Inmiddels is een petitie tegen het verdwijnen van de locatie ruim 1.700 keer ondertekend. Op drukke dagen, wanneer de wind gunstig staat, kan de parkeerplaats volgens Gorter vollopen met soms wel honderd auto’s. “Dan is dit een van de drukst bezochte kitesurfspots in de regio.”
Volgens Gorter zou de beste oplossing zijn om de surfers simpelweg op de huidige locatie te laten blijven. Hij benadrukt dat hij het historische belang van de Verdronken Stad erkent, maar denkt dat beide functies naast elkaar zouden kunnen bestaan. “Geschiedenis moet je koesteren, absoluut. Maar misschien kan het op een andere manier worden ingepast.”
Toch heeft hij weinig vertrouwen in een goede afloop. Eerdere surfplekken verdwenen volgens hem al door milieumaatregelen, industrie en infrastructurele projecten. “Als je het al verliest van PFAS, scheepvaart en Natura 2000-regels, hoeveel kans maak je dan nog”, vraagt hij zich af.
Ondanks die scepsis blijven de surfers actie voeren. De petitie zal volgende maand aan de gemeente worden aangeboden. Tegelijkertijd groeit onder sommige surfers de frustratie. Volgens Gorter zijn er mensen die vinden dat handhaving nauwelijks uitvoerbaar is en dat surfers uiteindelijk toch het water op zullen blijven gaan. Zelf hoopt hij vooral dat er alsnog een oplossing komt waar alle partijen zich in kunnen vinden. “Wij willen er op een fatsoenlijke manier uitkomen”, zegt hij. “Maar daarvoor moeten we wel met elkaar in gesprek blijven.”