Lepelstraat viert saamhorigheid met nieuw gedicht

“In de rest van de wereld ligt op gele grond een dorp als een lepel. Geen stoplicht of rotonde houdt je tegen.” Zo begint het gedicht ‘Thuis’ in Lepelstraat, dat donderdag werd onthuld. Het maakt onderdeel uit van het initiatief om in elke wijk in de gemeente Bergen op Zoom een bijpassend gedicht te plaatsen. Dichter Frouke Arns wil in het gedicht de saamhorigheid van de inwoners belichten.

Het initiatief komt vanuit het comité Stenen Strofen, die al bijna dertig jaar lang gedichten plaatsen door heel de gemeente. Het uiteindelijke doel is om in elke wijk in gemeente Bergen op Zoom een gedicht te plaatsen. In alle wijken in de stad zijn al gedichten geplaatst en nu komt het 26ste gedicht in Lepelstraat.

Samen met Stadlander, Senioren Netwerk Lepelstraat en basisschool De Wegwijzer werd het gedicht onthuld op de gevel van seniorencomplex Edmond. Voorzitter Cees van Wesenbeeck zegt dat er bij het plaatsen van een gedicht drie dingen heel belangrijk zijn. “Voordat we iets plaatsen hebben we altijd de drie g’s nodig. Gevel, gedicht en geld.” Verder hebben ze dit initiatief in het leven geroepen om de mensen in contact te brengen met poëzie. “Veel mensen schrijven bijvoorbeeld rond Sinterklaas gedichten, maar weinig mensen lezen zelf poëzie”, aldus Cees.

Bijzondere dichter

Het gedicht is niet door zomaar een dichter geschreven. Het is namelijk het werk van de oud-stadsdichter van Nijmegen, Frouke Arns. “Voordat ik de opdracht kreeg had ik nog nooit van Lepelstraat gehoord, maar dat maakte de opdracht alleen maar leuk”, vertelde ze enthousiast. Tijdens het bezoek aan het dorp viel Frouke het enorm op hoeveel passie de Lepelstraters hebben voor hun dorp. “Ze zijn zó ongelofelijk trots op het dorp. Ik vind het geweldig hoe ze een kleine community hebben met zo’n groot saamhorigheidsgevoel.”

Dat saamhorigheidsgevoel kwam ook terug in de manier hoe het gedicht is geschreven. Frouke heeft het samen met leerlingen uit groep zeven en acht van de basisschool De Wegwijzer gemaakt. Leerlingen hebben eerst geleerd over poëzie en mochten er daarna zelf mee aan de slag. Ze heeft de eerste regel van het gedicht ook overgenomen van een leerling. “Ik vind het enorm hartverwarmend hoe ze schrijven over hun dorp. Poëzie moet verbinden en zo kan je zien dat het voor iedereen is”, aldus Frouke.