Standdaarbuiten

Linda woont in haar oude kroeg, De Beurs in Standdaarbuiten

Linda Jansen nog even vertrouwd achter de tap (foto: ZuidWest Update)

Ronald Joore Ronald Joore

Ze sloot haar café al in het jaar 2000. Sindsdien woont Linda Jansen (62) in haar bruine kroeg in Standdaarbuiten. Daarvoor bestierde zij het café met haar inmiddels overleden man, met de bedoeling er echt een gelegenheid van te maken voor mensen uit de omgeving. Dat viel niet altijd mee voor het uit Rotterdam afkomstige echtpaar. Inmiddels snapt Linda nog niet alles van Brabanders maar ze voelt zich wel helemaal thuis in onze provincie.

De gastvrijheid is ze niet verleerd en ze heet de ZuidWest Update kroegentocht dan ook van harte welkom. Voor de verhalen en een drankje.

“Dit jaar heb ik De Beurs nog maar eens opengegooid voor de Urban Trail in Standdaarbuiten. Dat was toch wel weer erg leuk”, begint Linda haar verhaal.  “Toen zijn er nog 420 mensen binnen geweest. Een drankje konden we ze niet meer geven. Wel hebben ze allemaal een hapje gehad.” Tegenwoordig hangen in De Beurs de koperen biljartlampen boven de tafel met een Perzisch tapijt als tafelkleed.

Lees ook: Urban Trail in Standdaarbuiten roept herinneringen op: ‘Heerlijk om weer even mee te maken’

Onschadelijke anekdotes

Dat is niet het enige wat het verleden van deze huiskamer verraadt. De onmiskenbare bruine toog is ook nog steeds prominent aanwezig. En de bescherming van Linda genieten de stamgasten van weleer ook nog steeds. “Ik wil best anekdotes vertellen maar geen zaken die mensen kunnen beschadigen”, drukt ze ons op het hart.

Zo zat er met regelmaat een klant al vroeg op de dag binnen. “Ik had het telefoonnummer van zijn dochter”, vertelt de voormalige sociaal werkster. Dat was voor het geval dat hij opeens niet langs zou komen. “Of als hij toch de neiging had vier borreltjes te drinken in plaats van drie. Ik zorgde ervoor dat dat niet gebeurde omdat hij dan echt niet meer naar huis kon lopen”, lacht Linda.

Een rondje maar niet echt

Ook zag ze hoe klanten weleens deden alsof ze een rondje hadden gegeven. “Dan kwamen ze tabakswaren aan de bar kopen en riepen expres de prijs wat harder zodat iedereen dacht dat het voor een rondje was. Of ze bestelden net een duurder drankje als iemand anders aan de beurt was om te trakteren.”

Kerk en kroeg onlosmakelijk verbonden

Tegen de wanden wisselen bierviltjes en kruisbeelden elkaar met gemak af. “Dat was een idee van mijn man, Louw Uuldriks”, gaat Linda verder. “Hij zei altijd dat de kerk en de kroeg onlosmakelijk met elkaar verbonden waren.”

Omdat ze beiden uit Rotterdam afkomstig zijn had Louw altijd nog een gevleugelde uitspraak: “Ze accepteren ons hier wel als gek, maar niet gevaarlijk.”

Kruisbeelden en bierviltjes in De Beurs (foto: ZuidWest Update)

De eerste paar jaren in de kroeg was het met carnaval heel erg druk. Dat kwam omdat er toen nog prijsuitreikingen plaatsvonden. Na twee jaar verhuisde de carnavalsvereniging naar het dorpshuis. Op de vraag of Linda na al die jaren de carnaval wel beter is gaan begrijpen, geeft zij een eerlijk maar vragend antwoord terug: “Zetten ze hier dan hun masker op, of zetten de mensen dan juist hun masker af?”

Met muzieklessen, repetities van de harmonie en een handboogschutterij was er altijd leven in De Beurs. De leveranciers hadden ook geen mopperen volgens Linda, omdat de rekeningen altijd keurig en op tijd betaald werden.

Het is wel onze ouwe meuk.

“Op een gegeven moment hadden we het eerste verlieslijdende jaar en toen waren er ook de kinderen al”, vertelt Linda. Daarmee kwam de beslissing om het café te sluiten. Linda was er niet eens echt rouwig om.

Ze kregen snel toestemming van de gemeente om er een woonbestemming aan te geven. “Maar we besloten de inrichting zo te houden. Want, het is allemaal ouwe meuk, maar wel onze ouwe meuk”, zeiden Linda en haar man toen tegen elkaar.

Linda Jansen in haar huiskamer van het voormalig café (foto: ZuidWest Update)

Toch een toekomst voor de bruine kroeg

“Als ze volgend jaar weer een urban trail houden, gooi ik het hier weer open. Dat was zo leuk”, klinkt het resoluut uit Linda’s mond. Daarbij komt dat ze terug gaat vallen op haar kwaliteit als docent en fervent fotograaf. “Er is hier ruimte genoeg. Daarom ga ik workshops fotografie geven”, aldus Linda. Daarmee lijkt ook deze bruine kroeg toch niet helemaal gesloten.

Met het einde van deze ZuidWest Update kroegentocht hebben de donkere dagen van het begin plaats gemaakt voor zonrijke dagen. Laat u niet tegenhouden om bij een van deze of een andere bruine kroeg plaats te nemen en te genieten van die kenmerkende sfeer. Misschien tot dan of nog een geschreven café-beleving.