Lovende woorden, metaforen en anekdotes bij afscheid van vier Roosendaalse wethouders

Het was woensdag zover in het Huis van Roosendaal. Oud-wethouders Klaar Koenraad, René van Ginderen, Paul de Beer en Robin Heij hadden hun afscheidsreceptie. Waarnemend burgemeester Erik van Merrienboer haalde in zijn speech nog wat persoonlijke aspecten van de vier aan. Een afscheidscadeau vonden zij niet nodig, daarom ontvingen zij een bijdrage voor de restauratie van het orgel van de Sint Jan.

Aan belangstelling was er geen gebrek in het Huis van Roosendaal, ondanks de hitte. Helaas kon Klaar Koenraad zelf niet aanwezig zijn door privéomstandigheden. Ondanks die afwezigheid roemde de burgervader Koenraad om haar enorme betrokkenheid. Zij stond bekend, volgens Van Merrienboer, als iemand die bestuurde met haar hele ziel en zaligheid.

Plekken die door De Beer zijn aangeraakt

Diezelfde gepassioneerdheid valt Paul de Beer ten deel. “Rij nu door Roosendaal en dan zie je veel plekken die door Paul zijn aangeraakt”, aldus Van Merrienboer. De Beer durfde keuzes te maken, ook als er aankopen moesten worden gedaan.

Afwachten bestaat niet, handelen wel.

Robin Heij kon op zijn beurt moeilijk nieuws zelfs lachend brengen. Zoals een langdurige wegafsluiting. Hij stond dan ook bekend binnen het gemeentehuis om zijn lach van oor tot oor. Heij wist snel verbinding te maken door heel zichtbaar te zijn in de gemeente. Zijn motto was: “Afwachten bestaat niet, handelen wel.”

De wethouder met het pistool

In 1962 werd met de geboorte van René van Ginderen de 40 duizendste bewoner van Roosendaal aangekondigd. Zijn babyfoto is dan ook nog steeds te bewonderen in het Tongerlohuys.

Toen Van Ginderen begon als wethouder had hij sport in zijn portefeuille. Hij stond bekend in die tijd als de wethouder met het pistool. Niet ter verdediging, maar vanwege alle startschoten die hij loste bij verschillende sportevenementen. Nu is de burgemeester lovend over zijn inzet, niet alleen binnen Roosendaal zelf maar ook regio breed.

Politiek is als Parijs-Roubaix

Zelf is Van Ginderen een fervent wielrenner. Zo schijnt hij de politiek weleens te vergelijken met Parijs-Roubaix. “In het begin moet je erbij zitten om jezelf goed te positioneren, daarna komen de kasseien en loop je het risico lek te rijden. Maar uiteindelijk is het zaak om met heel de ploeg aan te komen”, is volgens Van Merrienboer een uitspraak van de afscheidnemende wethouder.

Mijn vrouw die naar al mijn verhalen over de koers luisterde.

Die laatste is vooral trots en blij dat hij twee bestuursperiodes vol heeft mogen maken. “Ik heb de Tour de France en de Vuelta mogen rijden”, zegt van Ginderen hier over. En hij maakt kenbaar dat hij dat niet alleen heeft gedaan. Hij is al die jaren ook blij geweest met de supporters, waar hij kennelijk doelt op de inwoners. “Maar één iemand ben ik bijzonder dankbaar, mijn coach die elke avond thuis op mij wachtte al die jaren. Dat is mijn vrouw die naar al mijn verhalen over de koers luisterde”, klinkt het geëmotioneerd uit zijn mond.

De Beer dacht voor de vorm nog na

De in Roosendaal en Nispen geboren en getogen Paul de Beer geeft toe dat hij meer van de inhoud is dan spreken op een receptie. “Toen mij de vraag gesteld werd om hier wethouder te worden heb ik voor de vorm gezegd: Ik denk er nog even over na”, vertelt De Beer. Stiekem was het voor hem al duidelijk dat hij dat heel graag wilde doen, ook al kwam het professioneel gezien niet helemaal gelegen.

Hij meent in de opstartfase van het nieuwe college waar te nemen dat er sprake is van consistentie in het bestuur. Dat verheugt hem, want dat heeft de stad volgens De Beer nodig.

Van verrassing naar cadeau

Voor Robin Heij kwam het verzoek om wethouder te worden als een verrassing. “Maar uiteindelijk werd die verrassing een cadeau”, volgens Heij. Dat het een cadeau werd lag aan de betrokkenheid van de inwoners en de ondernemers, laat hij weten. “Roosendaal mag er zijn, wees trots en dan ontstaat er iets moois”, sluit Heij af.

Cheque ter waarde van 250 euro

En dan is er tot slot geheel volgens de wens van de voormalige wethouders geen afscheidscadeau, maar ontvangen zij uit de handen van burgemeester Van Merrienboer ieder een symbolische cheque ter waarde van 250 euro. Deze is bedoeld als donatie voor het te restaureren orgel van de Sint Jan.