Ludo kent in Moerdijk elke straat: ‘Met handdoek naar de haven om te zwemmen’

Sinds 11 november 2025 staan het dorp Moerdijk en haar 1100 inwoners vol in de spotlight. Die dag sprak bijna de volledige gemeenteraad uit dat het dorp vanwege de grote energie-infrastructuuropgave geen toekomst heeft. Hoewel er nog geen besluit is, wordt er veel gesproken over de Moerdijkers. Maar wie zijn ze eigenlijk? ZuidWest Update gaat de komende tijd langs bij deze inwoners. Een van hen is Ludo van Gils.

Als geboren en getogen Moerdijker woont Ludo al zijn hele leven in Moerdijk. En sinds 36 jaar ook samen met zijn vrouw Ria, ook een echte Moerdijkse. Samen hebben ze drie kinderen en vier kleinkinderen. Naast zijn baan in de bouw is hij voorzitter van voetbalvereniging TPO. “Mijn vrouw zit ook in allerlei verenigingen, dus wij zijn wel betrokken bij het verenigingsleven”, start Ludo zijn verhaal.

TPO als belangrijk anker

Vanaf zijn zesde is Ludo al betrokken bij de voetbal. Eerst als speler in het jeugdelftal, later onder andere als trainer van het dameselftal. Acht jaar geleden werd hij gevraagd om als voorzitter aan de slag te gaan. “Ik heb de slechte eigenschap dat ik me overal mee wil bemoeien en dan trek je veel werk naar je toe”, lacht Ludo. Ook voor de hand-en-spandiensten is hij namelijk te strikken.

Bij veel evenementen hebben ze de accommodatie nodig.

De betrokkenheid die hij en zijn vrouw hebben, probeert hij over te brengen op anderen. En met succes. “Maar zo betrokken als wij zijn ze niet, maar dat heeft er misschien mee te maken dat wij op en top Moerdijkers zijn.” De voetbal is een belangrijk anker in het dorp. “Wij organiseren ook de carnaval, Koningsdag is bij ons en vorig jaar hadden we voor het eerst een hardloopwedstrijd dat vanuit de voetbal startte. Bij veel evenementen hebben ze de accommodatie nodig.”

Overal herinneringen

Zijn geschiedenis ligt volledig in Moerdijk en Ludo kent elke straat. “Vroeger gingen we na school op de fiets met een handdoek op de bagagedrager naar de haven om te zwemmen.” Maar ook zat hij samen met vrienden in de zon bij het huis van de havenmeester. In de winter ging hij schaatsen op de Roode Vaart of aan de Julianastraat, waar een ijsbaan was.

In elke straat ligt voor Ludo wel een herinnering. Bijvoorbeeld waar hij als kind woonde en waar zijn moeder nog altijd woont. “Wij weten niet beter, alles heeft wel iets. Waar nu de nieuwe huisjes staan, zat ik op school en aan het einde van onze straat was vroeger een supermarkt.” Zijn eigen woning heeft hij zelf gebouwd en dat geeft het huis een bijzondere waarde. “De kinderen speelden op de dijk. In de winter gingen ze met de slee naar beneden”, lacht Ludo.

Trots op het dorp

Kenmerken van Moerdijk zijn voor Ludo ‘saamhorigheid’ en ‘gezelligheid’. “Maar Moerdijk heeft door allerlei voorvallen een mindere naam gekregen, terwijl de echte Moerdijker toch wel trots is dat ‘ie in Moerdijk woont.” Om dat te laten zien, loopt hij kort de kamer uit om met een bijzonder shirt mee terug te komen.

De echte Moerdijker is trots dat ‘ie in Moerdijk woont.

TPO bestaat in 2026 tachtig jaar en ter ere van dat jubileum is er een speciaal shirt gemaakt. Achterop pronkt de tekst: Trots op Moerdijk. “Mijn broer woont in Lelystad en ook hij heeft er een besteld”, zegt Ludo trots. In anderhalve week zijn er al 35 verkocht en hij verwacht dat er nog veel meer zullen volgen. “Misschien wordt het wel een collectersitem.”

Toch ziet Ludo de groep hechte Moerdijkers steeds kleiner worden. “Ik zie het bij mijn zoon. Hij gaat met koningsdag naar Breda en zo verdwijnt er veel op het dorp. Je probeert met een steeds kleiner wordende groep alles in leven te houden.” Ook de samenstelling van het dorp verandert. Mensen die van buitenaf in Moerdijk komen wonen zijn vaak erg op zichzelf, ziet Ludo.

Hoewel het dorp jaren geleden meer voorzieningen had, zijn er nog altijd mooie evenementen. Zoals het Jan van Gilstoernooi tijdens Hemelvaart. Dat toernooi is vernoemd naar de neef van Ludo, die een aantal jaar geleden overleed en altijd erg betrokken was bij TPO. “Dat leeft heel erg in de omgeving. We hoeven nooit moeite te doen om twintig ploegen bij elkaar te krijgen. Het is een geweldige dag.”

Toekomst

Ondanks alle ontwikkelingen vertrouwt Ludo erop dat hij de komende vijf jaar nog kan blijven in zijn dorp. “Ik heb ook gezegd: we gaan het 85 jaar bestaan van TPO nog vieren.” Wel verwacht hij dat ze uiteindelijk een nieuwe plek moeten zoeken. “Ik geloof niet dat ze de knuppel in het hoenderhok gooien om vervolgens te zeggen: ‘toch maar niet’.” Wel hoopt hij dat er in dat geval een datum genoemd wordt. Zo weten inwoners waar ze aan toe zijn.

We gaan het 85 jaar bestaan van TPO nog vieren.

Samen met zijn vrouw heeft Ludo in dat geval nog wel een wens voor het dorp. Mocht het tot een besluit komen dat Moerdijk moet verdwijnen, dan zou het ook echt afgebroken moeten worden. “Dat we niet over vijftien jaar tegen elkaar zeggen: ‘zullen we nog even langsgaan’. Dat alles dan dichtgetimmerd is en we denken: goh we hadden gewoon kunnen blijven zitten. Dat zou ik echt verschrikkelijk vinden”, rondt zijn vrouw zijn verhaal af. Daar sluit Ludo zich bij aan.