’t Hart van Welberg: daar krijg je gezelligheid en een biertje vanuit een warm hart

In ’t Hart van Welberg is het vorige avond druk geweest als we aankloppen met de ZuidWest Update kroegentocht. Maar ondanks die drukte nemen Michael Pistorius en Lieke van der Voort ruimschoots de tijd voor een praatje. Want buiten de hectiek van de bruine kroeg zijn de twee eigenaren ook trotse ouders van een paar jonge kinderen. Samen overwonnen ze al heel wat obstakels, vooral in de opstartfase van de horecaonderneming. Nu is het er zo gezellig dat ook wij bijna niet weg wilden.

Vijf jaar geleden, precies in de Coronaperiode namen ze de bruine kroeg met een zaal en cafetaria over van toenmalige eigenaar Toine Koch, die we nog kennen van Café Koch in Kruisland. Michael had op dat moment al heel wat ervaring in de horeca van Bergen op Zoom en Roosendaal. Lieke werkte daarvoor in de kinderopvang en had nog nooit een biertje getapt.

“Het was nog laat gisterenavond met de darters” klinkt het uit Michaels’ mond als de deur opengaat van de kroeg met de drie rode dakkappellen. Meteen draait de kroegbaas het bordje aan de deur op geopend. Dan schuift hij de barkukken op de juiste plaats, zet de Hollandse muziek aan en vertelt zijn verhaal.

Tijdens de opening begon het dak te lekken

“Toen we vijf jaar geleden eindelijk open mochten, stonden we door de haast nog in onze trainingsbroek achter de bar”, herinnert Michael zich. Het goede nieuws was dat het al snel vol liep met mensen. Vervolgens ging het tijdens die opening ook nog eens keihard regenen. “Het dak begon te lekken. Mijn vader kwam van zijn werk en heeft in de regen het lek nog gedicht.”

Biertje uit een warm hart.

Ook werd het stel uit Bergen op Zoom niet meteen door iedereen geaccepteerd. Zo herinnert Michael zich een man die binnen stapte en zei dat ze het maar een paar maanden vol zouden houden. “Ik heb gezegd dat hij altijd op een getapt biertje uit een warm hart kon rekenen. En voor elke club die in onze kroeg zou komen beloofde ik hem een gratis krat bier”, lacht Michael. “Die man hebben we overigens nooit meer gezien.”

De droom van toen, een bruine kroeg met een moderne touch, is inmiddels werkelijkheid geworden. Daar zorgen het donkerhouten blad van de toog in combinatie met de licht eiken balken en wandbekleding voor.

Sinds 1928

Op de vraag hoe oud de kroeg eigenlijk is, weet Michael niet meteen het antwoord. Maar de komst van Connie Brusselaars biedt uitkomst als Michael zijn arm om de man heen slaat en hem dezelfde vraag stelt.

“Dit café is tegelijkertijd gebouwd met de kerk die hier tegenover staat. Dat moet in 1928 geweest zijn”, volgens Connie, die hier zelf klant is sinds 1966. “Vroeger mochten de kroegen op zondag pas om 12:00 uur open, want dan was de kerkdienst afgelopen. Daarna kwamen die mensen dan een borreltje drinken”, zegt Connie. Die zich vervolgens met een biertje in de hand achter een gokkast nestelt.

Een groot dart-walhalla

Behalve stamgasten als Connie komt bijvoorbeeld ook de plaatselijke voetbalvereniging graag in het ’t Hart van Welberg. Maar natuurlijk is iedereen welkom.

“Wij hebben hier veel darters. Daar zitten een aantal opkomende talenten tussen die zelfs al op een wereldkampioenschap hebben gespeeld. Ze komen hier naar toe vanuit onder andere Breda en Rotterdam”, vertelt Michael. “Dat is wat ik graag zie, dat het hier een groot dart-walhalla wordt.” De twee dartborden in de bruine kroeg vallen bij dat idee in het niet als Michael een lange straat aan dartborden laat zien. Daarvoor moeten we wel even met hem meelopen vanuit de bruine kroeg door de glas-in-looddeuren naar de achtergelegen zaal.

Ik geniet nu nog meer achter de bar.

Inmiddels is ook Lieke naast Michael komen staan, samen met hun dochter Sarah van bijna drie jaar. “De jongste van negen maanden ligt nog te slapen”, vertelt Lieke. Met twee jonge kinderen staat ze deze dagen minder achter de bar en doet ze vooral de administratie en planning. “Ik geniet dan nog meer als ik achter de bar kan staan. Ik begin het na een tijdje echt te missen”, vertelt ze met een grote glimlach.

De klanten verdienen vriendelijkheid

Ondanks alle strubbelingen van de opstartfase heeft Michael dezelfde niet aflatende welgemeende lach op zijn gezicht. “Vriendelijkheid is belangrijk want dat verdienen de klanten”, meent hij. Het duurde misschien even voor ze geaccepteerd werden in het dorp, maar inmiddels voelen zij er zich als een vis in het water.

Lieke volgde zijn droom

Michael ziet de toekomst rooskleurig in als centrum van de dartwereld met daarbij pool- en biljarttafels. Hij gaat binnenkort met het cafetaria weer meer dagen open. Na een brand  in de afzuiginstallatie was dat even iets minder. “Dan kunnen we weer lekker veel verse frites bakken en eigen gemaakt stoofvlees gaan verkopen.”

En Lieke, die Michael onvoorwaardelijk volgde in zijn droom, die kijkt al in de verre toekomst. “Sarah, onze dochter van bijna drie, die zou ook weleens in de horeca terecht kunnen komen”, denkt ze hardop.