Halsteren

Aspergekwekerij C. van Tiggelen stopt na 125 jaar: ‘Met pijn in mijn hart’

Dianta van Meel Dianta van Meel

Aspergekwekerij C. van Tiggelen uit Halsteren stopt na 125 jaar. Dochter Michelle Hack- Van Tiggelen gaat namelijk haar focus leggen op het akkerbouwbedrijf van haar man. Haar ouders worden naar eigen zeggen te oud voor het vak. “Ik ben 65 geworden en ik zie het niet zitten om met mijn 75ste nog door de asperges te lopen”, aldus Cees van Tiggelen.

Michelle heeft een aantal jaar geleden haar man leren kennen. Hij had al een akkerbouwbedrijf, die heel groot is geworden. “Ik loop een aantal jaren al echt op mijn tenen om al het werk gedaan te krijgen, samen met de leeftijd van mijn ouders is daarom deze keuze gemaakt”, vertelt Michelle.

Pijn in het hart

Het is voor Cees heel moeilijk om afscheid te nemen van het bedrijf. “Het doet zeer, ik heb zelf vijftig jaar in de aspergekwekerij gezeten.” Tijdens zijn werk heeft hij ook Telersvereniging Brabantse Wal Asperges opgezet. “We hebben van de asperges een erkend streekproduct gemaakt, daar heb ik allemaal aan meegewerkt.”

Cees begrijpt de keuze van zij dochter wel. “Ik heb vroeger van mijn ouders ook altijd de ruimte gehad om mijn eigen keuzes te maken.” Hun passie ligt toch meer bij akkerbouw. “En dan nog met drie kleine kinderen erbij begrijp ik heel goed dat het niet meer kan, maar het is wel erg zonde.”

Het doet zeer.

Voor Michelle was het ook een moeilijke keuze. “Ik heb deze keuze gemaakt met pijn in mijn hart. De asperges lopen als een trein.” Daarnaast is er altijd een grote groep trouwe klanten geweest die veel aan huis kochten. “Daar ben ik ook heel dankbaar voor.” Maar voor Michelle was het te pittig om twee bedrijven staande te houden.

Veel reacties

Sinds de familie bekend heeft gemaakt te stoppen zijn ze overspoeld met reacties. “We hebben verschrikkelijk veel reacties gehad. Ik denk dat 80 procent van de klanten erover begint”, laat Cees weten. Zijn vrouw heeft het meeste moeite met afscheid nemen van de klanten. “Zij heeft 35 jaar in de winkel gestaan.”

Michelle vertelt ook over de vele reacties van klanten. “Wij wisten al een aantal jaren dat dit zou gebeuren, maar ineens is de dag er om het bekend te maken.” Via Facebook is het nieuws naar buiten gebracht. “We kregen ongekend veel reacties, vanuit heel Nederland kregen we berichtjes van mensen die ons kennen.” Al die reacties doen haar wel goed. “Het is beter dan wanneer je helemaal geen reacties zou krijgen. Ik heb wel het gevoel dat veel mensen ons gaan missen.”

Missen

Zelf gaan ze het werk ook ontzettend missen. “Tuurlijk ga ik het missen, alleen ga ik de drukte minder missen. Het was erg zwaar om in aspergetijd voor twee bedrijven te werken. Gewoon een normale werkweek is ook fijn”, vertelt Michelle. Ook Cees deelt het gemis. “We zijn nu zelf aan het puzzelen waar we onze asperges vandaan gaan halen volgend jaar. We gaan wel proeven bij collega’s en zo kijken welke het lekkerste zijn”, lacht hij.

We gaan wel proeven bij collega’s en zo kijken welke asperges het lekkerst zijn.

Maar Cees hoeft zich de komende tijd in ieder geval nog niet te vervelen. “Er is nog genoeg te doen. Ik heb nog een eigen akkerbouwbedrijf en dan is er ook veel te doen bij het akkerbouwbedrijf van mijn schoonzoon.”

Laatste dag

20 juni is de laatste dag voor de aspergekwekerij. Het afscheid wil de familie groots vieren. “Het is wel de bedoeling dat we er aandacht aan geven, ook richting de klanten met een hapje en een drankje”, vertelt Cees. Hij vindt het belangrijk om goed afscheid te nemen van iedereen. “We hebben al die jaren toch een relatie opgebouwd met horeca, diverse groentehandelaren en de andere klanten. Daar willen we op een leuke manier afscheid van nemen”, sluit hij af.