Deuren ’t Tapperijke gesloten, maar herinneringen leven voort: ‘Iedere dag was een hoogtepunt’

De deuren van ’t Tapperijke in Hoeven waren zaterdag 25 juli voor de laatste keer geopend. Na veertig jaar eindigt namelijk het horeca-avontuur van eigenaren Kees Broos en zijn vrouw Anja. Inmiddels zijn ze bezig met het opruimen van de inboedel, wat voor beide een dubbel gevoel oplevert.

Toch is er ook nog ruimte om na te genieten van de laatste dag en avond. “Het is de afsluiting van een tijdperk”, start Kees zijn verhaal. Veertig jaar lang runde hij met zijn vrouw Anja de bruine kroeg in Hoeven. “Het was een geweldig mooi feest, maar wel emotioneel. En wanneer je de deur op het laatst dicht doet, is dat wel een raar gevoel”, vertelt Kees.

Het was een mooi feest, maar wel emotioneel.

Zaterdagmiddag was er een receptie voor de verenigingen en de wat oudere mensen. Daar werden dan ook veel herinneringen opgehaald. “Het zijn er teveel om op te noemen en die blijven dan ook altijd in het geheugen.” In de avond werd er nog een keer goed gefeest in ’t Tapperijke.

Helden van Halderberge

Maar daar bleef het niet bij, want de kroegeigenaren werden door de gemeente Halderberge uitgeroepen tot Helden van Halderberge. Dat is een bijzondere oorkonde voor inwoners die iets betekend hebben voor de gemeente en de samenleving.

Helden van Halderberge zijn we nu, leutig.

Het stel was de eerste die de oorkonde kregen uit handen van wethouder Thomas Melisse. “Daar zijn we enorm trots op en het is een enorme eer. Helden van Halderberge zijn wij nu, leutig”, lacht Kees. De oorkonde heeft al een mooie plek in de kamer gekregen.

Hoogte- en dieptepunten

Kees zelf zit ook vol herinneringen. “Iedere dag was een hoogtepunt. Een hoogtepunt hoeft niet alleen te bestaan als er tweehonderd man zijn, het kan ook zijn met zes man aan de bar.” Toch blijven de mindere momenten Kees ook bij. “Er hebben hier twee mensen het leven gelaten. Dat blijft je ook bij en heeft diepe indruk gemaakt.”

Er staat hier veertig jaar aan historie.

Op 1 september is het definitief voorbij, want dan levert het stel de sleutel in bij de gemeente. Tot die tijd zijn ze druk met inpakken. “Je wil niet weten wat hier staat, het is veertig jaar aan historie. Er zijn gelukkig mensen die spullen over willen nemen. Maar het is nog een hele operatie.” Toch zijn er een aantal dingen die Kees en Anja zelf meenemen. “Hier hangt nog een klok van mijn opa en oma en er is nog een persoonlijk schilderij hier.”

Het stel kijkt terug op veertig mooie jaren. “Als een droom eigenlijk, zoveel hebben we beleefd.” Sinds maandag houdt het werk dan op, maar de verhalen ebben nog na. “Als we in de keuken zitten, praten we nergens anders over. Iedere dag komen er nieuwe verhalen terug. Dat gebeurt dan met een lach en een traan”, sluit Kees af.

Nieuw tijdperk

Hoewel 1 september nog even lijkt te duren, is het niet lang meer. Dan draaien Kees en Anja definitief de deur dicht. “Dat wordt een moeilijk moment denk ik. Ik weet niet wanneer ze de boel gaan slopen, maar dan geloof ik niet dat ik hier veel voorbij zal rijden. Dat gaat heel veel pijn doen.”

Als ze gaan slopen, geloof ik niet dat ik hier voorbij zal rijden.

Eerst gaan ze genieten van een vakantie en daarna zien ze wel verder. Er is in ieder geval meer tijd voor leuke dingen. “Onze vrienden en familie een keer meer bezoeken, want daar hebben we nooit tijd voor gehad. Wij gaan terugkijken op een mooie veertig jaar”, aldus Kees.