Hans onderhoudt vergeten oorlogsgraven: ‘We mogen ze niet vergeten’

Hans Molier (63) besloot twee jaar geleden de verwaarloosde graven op de begraafplaats aan de Bachlaan in Roosendaal op te knappen. Inmiddels is er een groep vrijwilligers die een aantal keren per jaar het terrein netjes maakt. Hans zet zich vooral in voor de zeventien oorlogsgraven. Het gaat om grafmonumenten van geallieerde piloten uit Australië en burgerslachtoffers.

Afgelopen vrijdag legde Hans rozen weg bij de oorlogsgraven die er weer verzorgd bijliggen. “Het zijn mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog hier in Roosendaal zijn omgekomen”, begint Hans zijn verhaal. “Het gaat in dit geval om zeventien geallieerde piloten. Hoofdzakelijk Australiërs, een Nederlandse militair en zes burgerslachtoffers die op het verkeerde moment op de verkeerde plek waren.”

Klein gebaar

De protestantse begraafplaats op de Bachlaan is volgens Hans een vergeten begraafplaats. “Heel veel mensen vragen mij waarom ik dit doe. De reden is dat deze mensen niet vergeten mogen worden.” Het leggen van de rozen bij de graven is voor Hans een klein gebaar. “We onderhouden de graven. Ik schrijf er verhalen over, maar meer dan dit kan ik niet doen.”

Op de begraafplaats ligt ook Jan Missaar begraven. Deze Nederlandse militair is in 1940 gewond geraakt in de buurt van Vlissingen. “Hij is uiteindelijk naar Roosendaal overgebracht. Daar is hij in het Charitas ziekenhuis geholpen aan zijn verwondingen.” Op 5 juni 1940 is Missaar op 49-jarige leeftijd in Roosendaal overleden. “Dat is ook de reden dat hij hier begraven ligt.”

Het zijn vooral de verhalen die Hans zo aangrijpen. “Dan ga ik terug naar de Eerste Wereldoorlog. Dan heb je het over het begin van de twintigste eeuw. Mannen die de ellende thuis ontvluchten vanuit Australië, Nieuw-Zeeland en Canada. Deze mannen zoeken het avontuur op. En dan word je hier op 16-jarige leeftijd doodgeschoten en begraven.” Hans wil op deze manier aandacht besteden aan de oorlogsslachtoffers. “Meer kan ik niet doen. We mogen ze niet vergeten.”

Bombardement van Roosendaal

Met alle verhalen die Hans ophaalt wil hij meer doen. “Samen met Ad van Uffelen ben ik een boek aan het schrijven over het bombardement van Roosendaal.” De mannen zijn inmiddels anderhalf jaar met het boek bezig. “Het begint een boek te worden van vier- of vijfhonderd pagina’s. Ik probeer het wel te schrijven in een soort persoonlijke emotionele context. Met het idee dat je er op dat moment bij bent geweest.”

Voor het boek heeft Hans ook een uitgever gevonden. “Het is de bedoeling dat bij de herdenking van het bombardement op 31 mei 2027 het boek in het gemeentehuis gepresenteerd wordt.”