Jubileum voor peutergroep Vroege Vogels bij Mytylschool Roosendaal
De Vroege Vogels groep op de Mytylschool Roosendaal (foto: Mythylschool Roosendaal).
De peuterbehandelgroep Vroege Vogels blaast tien kaarsjes uit. Het initiatief van Mytylschool Roosendaal en Bravis ziekenhuis viert het jubileum met een poppenkast en eigen magazine. De peutergroep biedt met Bravis passende zorg aan in een schoolomgeving. Pedagogisch behandelaar Nicole Bas was er vanaf het begin bij. “De kinderen leren veel en wij leren veel.”
“Het zijn nog maar kleine kinderen dus we hebben ook maar een klein feestje gevierd”, vertelt Nicole. De Mytylschool werkt als jeugdzorgaanbieder samen met de afdeling revalidatie van Bravis. “We kijken met ouders, therapeuten van Bravis en de groepsbegeleiders naar hoe we de kinderen zo goed mogelijk voorbereiden op een vervolgplek.” In de groep van elf peuters zitten kinderen met een motorische of meervoudige beperking.

“Zelf ben ik tien jaar geleden begonnen. Toen hadden we zes peuters en waren we twee ochtenden open. Het team was al erg gemotiveerd en er waren allerlei ideeën.” Langzamerhand groeide de peutergroep naar elf kinderen en was de groep langer open. Nu vijf dagen per week van 09.00 uur tot 15.30 uur. “Dat maakt het voor ouders makkelijker om werk en zorg te combineren. Het is een win-win situatie.”
Samen leer je het meest
“De therapeuten van het ziekenhuis gaan individueel met het kind aan de slag. Op de groep doen we dat echt gezamenlijk met de kinderen”, legt Nicole uit. “De nadruk ligt op spelenderwijs te werk gaan. Wij sluiten aan op het spelende kind om te werken naar het doel dat we hebben.” Nicole en haar team zien positieve effecten, want kinderen leren van elkaar. Sinds dit jaar eet de groep tussen de middag warm. Peuters vinden dat sowieso moeilijk en er zijn ook een aantal kinderen met een bijzondere prikkelverwerking. “Als je met elf peuters aan tafel zit, dan eten er een aantal wel en uiteindelijk is het voor de anderen ook vanzelfsprekend om mee te eten.”
De peuters leren dat ieder kind een kracht heeft. Dat is de basis.
“Je moet het echt samen doen, wat werkt thuis, wat werkt hier. Met zijn allen probeer je het beste te bereiken”, stelt Nicole. Een moeder vroeg om het recept van een gerecht dat haar kind had gegeten, zodat ze het thuis ook kon maken. “De een zit in een rolstoel, de ander heeft spalken, nog een ander heeft een beperking aan de armen of kan moeilijk praten. Zo heeft ieder kind wat, maar de peuters leren dat ieder kind een kracht heeft. Dat is de basis.”
Kleine drempel
Voor sommige ouders ligt er nog een drempel om hun kind aan te melden. Bijvoorbeeld als een kind onverwachts bijzondere zorg nodig heeft. “De meeste ouders hier zijn blij met de oplossingen en tips van de zorgverleners”, geeft Nicole aan.
“Kinderen ontwikkelen zich zo hard in de eerste jaren, je moet er vroeg bij zijn als het niet vanzelf gaat”, voegt Alice Geessinck, directeur-bestuurder van de school toe. “De resultaten zijn er naar: peuters gaan motorisch vooruit en krijgen meer moed en zelfvertrouwen”, aldus Geessinck.