Roosendaalse fractievoorzitter Martijn Verbeek blinkt uit in gemeenteraad én collegezaal

Martijn Verbeek is in het dagelijks leven geneeskundedocent aan het Erasmus MC. In Roosendaal is hij bekend van zijn werk als raadslid en fractievoorzitter van de VLP. Verbeek stapt het nieuwe collegejaar in met een bijzondere prijs in zijn achterzak. Hij werd voor zijn docentschap door de studenten verkozen tot beste docent jaar 1. “Ik voel me vereerd”, zegt Verbeek daar bescheiden over.

Van origine is hij wetenschapper in de medische immunologie. Daar promoveerde hij op het onderwerp de verbetering van de diagnostiek van bloedkanker. “De wetenschap is best een harde wereld”, vertelt Verbeek. “Als je daar de top van de piramide wil bereiken, moet je echt voor een periode in het buitenland gaan werken.” Dat is voor hem geen optie, Verbeek kiest voor zijn gezin en raadswerkzaamheden. Daarbij kan hij met een gerust hart zeggen: “Ik was al heel lang gedreven om in het onderwijs aan de slag te gaan.”

Ondanks het professioneel niveau is het toch persoonlijk.

Zo is Verbeek aan de slag gegaan als CGO-geneeskundedocent: casus gestuurd onderwijs. “We werken in kleine studentengroepen met 12 tot 24 mensen. Ondanks het professioneel niveau maakt dat het toch persoonlijk”, zegt Verbeek. Hij doelt daarmee op het feit dat die lessituatie toch anders is dan lesgeven in een collegezaal met driehonderd studenten.

Voldoening van erkenning en groei studenten

Hij was genomineerd voor beste docent van zowel jaar 1 als 2. Hij werd uiteindelijk verkozen tot beste docent van jaar 1. De andere titel ging naar een collega, wat ook zeer verdiend is. “Ik was enorm vereerd vanaf de nominatie tot aan de uitreiking”, aldus Verbeek. Hij krijgt er heel veel voldoening van.

Dat is niet het enige waar die voldoening in zit voor hem. “Je ziet die studenten groeien. Vanaf de eerste dag leer je ze kennen en zie je ze persoonlijk en professioneel groeien”, zegt hij daarover. Het is mede door die betrokkenheid dat Verbeek gekozen is als beste docent.

Kennis opfrissen in de trein

Deze week is de eerste casus gegaan over de werking van de nieren. “Daar weet ik niets van, althans ik moet mijn kennis dan weer opfrissen.” De tijd die hij reist met de trein gebruikt hij dan om zich voor te bereiden. Met het raadswerk erbij is hij alles bij elkaar wel veel van huis moet hij bekennen.

Met de prijs op zak is zijn voornemen om zijn enthousiasme zeker vast te houden. Voor het komend collegejaar wil hij dan ook niet veel veranderen. Behalve dat hij een kwaliteitsslag wil maken op de inhoud. “Zodat ik steeds meer feeling krijg met de materie”, legt Verbeek uit.

Een moeilijk maar een mooi vakgebied.

De studie is niet voor iedereen weggelegd. Er is maar plaats voor vierhonderd studenten per jaar. Een toelatingstoets is dan ook onderdeel van selectie en er vindt een loting plaats. Gepassioneerd klinkt er dan ook uit zijn mond: “Het is een mooie, maar uitdagende studie. Een moeilijk, maar een mooi vakgebied.”