Van kleurige dansclub tot donkere tijden met ridders: Corso Zundert biedt voor ieder wat wils

Tijdens de negentigste editie van het Zunderts bloemencorso zijn de straten en de tribunes tot de nok toe gevuld. Zondagmorgen in alle vroegte kwamen de praalwagens uit hun bouwtenten, om vervolgens ’s middags door de straten te trekken. Afgewisseld met verschillende korpsen die op hun beurt verscheidene muziekstijlen ten gehore brengen. Het evenement trekt de aandacht van jong en oud, en van heinde en verre.

Ondanks dat de trottoirs en tribunes al rijkelijk gevuld zijn, blijven de rijen mensen zich zondagmiddag bij de ingang vormen. Daar wordt de organisatie van Corso Zundert geholpen door leden van de scouting, die de toegangskaartjes scannen.

We staan hier best wel goed.

Bezoeker Linda is uit Rotterdam gekomen om te kijken naar de wagen waar haar zoon aan heeft meegebouwd. Door de drukte heeft ze een plekje wat verder achteraan moeten bemachtigen. Linda had liever wat dichterbij gestaan, maar zegt: “We staan hier best wel goed. Ze gaan zo meteen nog een rondje rijden dus dan kunnen we ze ook nog goed zien.” Het is voor haar de eerste keer dat ze het corso ziet. Haar zoon heeft een klasgenoot meegeholpen met het bouwen van een van de wagens.

Variatie in creaties

Ondertussen trekt het ene na het andere bouwwerk voorbij. De een met de tijd in het thema verwerkt; Eindtijd van buurtschap de Berk. Buurtschap Klein-Zundertse Heikant vertolkt een nachtclub van bloemen compleet met bijzondere dansers en danseressen. Andere buurtschappen hebben ervoor gekozen nog wat aan het spektakel toe te voegen. Door die dichte mist kun je je naaste buur binnen het publiek even niet meer zien.

Tussen het publiek staan ook verschillende inwoners uit Zundert zelf. Zo zit Mark lekker vanuit een tuinstoel naar schouwspel te kijken. “Ja, ik ben een bouwer”, klinkt het niet zonder trots uit zijn mond. Hij heeft dit jaar wel meegebouwd aan een wagen, maar hoeft niet mee te lopen. Hij vindt zelf dat hij wel een beetje geluk heeft dat zijn club al voldoende lopers heeft. “Zo kan ik lekker met een pilsje aan de kant zitten”, vertelt hij. Mark werkt al ongeveer negentien jaar mee aan de wagens. Dit is een van de weinige jaren dat hij vanaf de kant toe kan kijken.

Goede onderlinge sfeer

Een stukje verderop staat Ans. Zij is naar eigen zeggen iets minder fanatiek als het om bouwen gaat. “Maar ik bouw wel af en toe.” Vaak is dat de laatste week en dan middag of een dag. Ze heeft met haar vriendinnen een plekje gevonden aan een statafel bij een café.

Zelf komt Ans uit Schijf en dat is dan ook de buurtschap waar ze helpt. “De onderlinge sfeer tussen de concurrerende buurtschappen is gewoon goed”, vindt Ans. Ze is er al sinds 10.00 uur. “Ik ga zo lang door als dat ik het vol hou”, lacht ze.

Muziekgenres

De muziek wisselt even zo gemakkelijk van genre als de entourage van de voorbij trekkende wagens. Het ene moment is er swingende Sambamuziek te horen met bijbehorende danseressen. Waarna de volgende groepen popmuziek of echte harmoniemuziek door de afgeladen straten laten klinken.

Behalve heel kleurig uitgedoste wagens zijn er ook meer abstracte creaties te zien. Een ander buurtschap heeft gekozen voor een een meer donker thema met strijdvaardige ridders onder de naam: Meedogenloos.

Heel leuk en mooi

Op de stoep staat Janneke uit Dreumel met haar gezin. Ze komt oorspronkelijk uit Zundert en probeert elk jaar te gaan kijken. Ook haar jongste zoon Jonas is aanwezig. Hij weet nog niet helemaal wat hij ervan moet vinden. Hij heeft nog niet alle wagens gezien. Maar een ding weet hij heel zeker. “Ik vind het heel leuk”, zegt hij resoluut. En wat hij al wel heeft gezien vindt hij heel mooi.