Vogelvrij door de lucht jaagt zweefvlieger Lars uit Huijbergen zijn dromen achterna

Helemaal alleen zweven door de lucht. Voor de 26-jarige Lars van Breemen uit Huijbergen is dat het mooiste gevoel wat er is. Want terwijl de temperatuur stijgt, trekt ZuidWest Update deze zomer kriskras door de regio voor de ZuidWest Sportzomer. Het doel: de meest bijzondere sporten en sporters in de schijnwerpers zetten. In de laatste aflevering brengt ZuidWest Update een bezoek aan Europees kampioen zweefvliegen Lars, die nog grotere dromen nastreeft. “Voordat ik überhaupt brommer mocht rijden of kon denken aan autorijden, zat ik al alleen in een zweefvliegtuig.”

In de hangar aan de rand van Breda International Airport in Bosschenhoofd laat Lars vol trots zijn zweefvliegtuig zien. “Dit is hem. Samen met mijn vader hebben wij dit vliegtuig helemaal geoptimaliseerd zodat ik er zo snel mogelijk mee kan vliegen.”

En dat de Huijbergenaar er goed mee uit de voeten kan, liet hij in 2025 in Slowakije zien. Daar werd hij Europees kampioen zweefvliegen in de juniorencategorie. “Dat was verschrikkelijk gaaf. In het gebied waar we vlogen, in de bergen, had ik nog niet zoveel ervaring. Ik groeide in de wedstrijd door constant te presteren en dat heeft mij uiteindelijk de overwinning bezorgd”, blikt hij ongeveer een jaar later terug.

Uitdaging in de sport

Het zweefvliegen is hem met de paplepel ingegoten. “Ik kom uit een echte zweefvliegfamilie. Zowel mijn opa als mijn vader deden ook aan zweefvliegen. Vanaf mijn dertiende ben ik op het vliegveld gezet en sindsdien ben ik verliefd geworden”, lacht Lars. Daarvoor leerde hij al kennismaken met het vliegen door bijvoorbeeld op vliegvakanties met zijn familie te gaan. Uiteindelijk stapte hij als veertienjarige voor het eerst zelf in een zweefvliegtuig. “De allereerste keer werd ik zelfs een beetje misselijk. Maar dat verdween en dan wordt het steeds leuker. Ook de vluchten worden dan steeds langer.”

Het doel bij zweefvliegen is om het vliegtuig in de lucht te houden. “Het verschil met een normaal vliegtuig is dat hier geen voortstuwingsinrichting in zit. Ook is het vliegtuig gebouwd op een langere en grotere spanwijdte, waardoor wij een hoger glijgetal hebben”, legt Lars uit. Daardoor kunnen zweefvliegers efficiënter door de lucht zweven. “De continue uitdaging om boven te blijven maakt de sport zo leuk. Dat zetten wij weer om in afstand, waardoor wij ontzettend mooie tochten en wedstrijden vliegen”, zegt Lars.

Onbeschrijfelijk gevoel

Om in de lucht te blijven, zijn zweefvliegers afhankelijk van het weer en thermiek. Dat is de opstijgende warme lucht in de atmosfeer. “Die lucht ontstaat onder stapelwolken. Daarop kunnen wij met het vliegtuig omhoog, wat wij daarna dus gebruiken om verder te vliegen. Op een goede vliegdag kunnen wij zo honderden kilometers vliegen”, gaat Lars verder. Toch zijn er niet veel mensen die in Nederland aan zweefvliegen doen. “Ik denk dat er zo’n drieduizend zweefvliegers in Nederland zijn. Het zweefvliegen zelf kost niet heel veel geld, maar wel heel veel tijd. Ik denk dat daar veel mensen op afhaken.”

Je hoort alleen het geluid van de wind, dat vergeet je nooit meer.

Lars noemt het gevoel in een zweefvliegtuig onbeschrijfelijk. “Die eerste keer zit je ineens helemaal alleen in dat vliegtuig en hoor je geen geluid. Ik was toen veertien jaar. Voordat ik überhaupt brommer mocht rijden of kon denken aan autorijden, zat ik al alleen in een zweefvliegtuig.” Zodra hij eenmaal in de lucht is, is het volledig stil. “Dat is super gaaf. Je hoort alleen het geluid van de wind, dat vergeet je nooit meer.” Bang is Lars nooit geweest in het vliegtuig. “Het is hetzelfde als fietsen. Jong geleerd is oud gedaan.”

Dromen in de toekomst

Inmiddels heeft Lars van zijn sport zelfs zijn werk kunnen maken. Samen met zijn vader runt hij een bedrijf dat gespecialiseerd is in onderdelen van zweefvliegtuigen. In het weekend probeert hij vanaf zijn thuisbasis, het vliegveld in Woensdrecht, af en toe de lucht in te gaan. “Ik ben nu Europees kampioen geworden, maar het zou natuurlijk verschrikkelijk gaaf zijn om ooit nog wereldkampioen te worden. Dit jaar heb ik geen EK of WK gevlogen, maar als ik zo bij het vliegtuig sta begint het toch weer te kriebelen.”