Voortbestaan Heemkundekring Jan uten Houte hangt af van zoektocht naar locatie
Heemkundekring Jan uten Houte uit Etten-Leur is op zoek naar permanente huisvesting. Op dit moment zit de vereniging antikraak in het voormalige pand van de Rabobank, maar daar moeten ze in 2028 uit. “We moeten volgend jaar wat hebben, anders sluiten we noodgedwongen de deuren tijdens ons 80-jarig jubileum”, aldus voorzitter Wim Buijs.
De meesten zullen er zo voorbij lopen, maar in het oude Rabobankpand, naast de overdekte fietsenstalling, zit de heemkundekring uit Etten-Leur gevestigd. Voor velen een onbekende vereniging, maar de club van vijftig vrijwilligers is van onschatbare waarde om de geschiedenis van de gemeente levendig te houden.
Aan de hand van boeken, foto’s, documenten, stambomen en kunst brengt de vereniging in kaart hoe de gemeente gegroeid en veranderd is. Zo brengen ze ieder kwartaal het tijdschrift ‘HEEM-EL’ uit en hebben ze diverse boeken gepubliceerd over de geschiedenis van monumenten, kunstwerken en sportverenigingen in het dorp. Komt je familie uit Etten-Leur en ben je benieuwd naar je stamboom? Ook daarvoor kun je bij de heemkundekring terecht.
Die verhalen en kennis onder de aandacht brengen doet de vereniging in de breedste zin van het woord. En de ambitie en ideeën binnen Jan uten Houte is groot.
Grote dromen
“We zouden graag om de drie maanden een nieuwe tentoonstelling willen hebben over een stuk ontwikkeling van Etten-Leur”, vertelt Buijs, “maar door het ontbreken van een thuis lukt dat niet.” Ook zijn er ideeën om een podcast te maken over dialect, maar door het gebrek aan ruimte en zekerheid komen de plannen niet van de grond.
Toen de coronaperiode aanbrak moest de groep op zoek naar een nieuwe locatie en is de vereniging in het huidige pand terechtgekomen. De voorwaarde daarbij was dat zij er weer uit te moeten in 2028 vanwege de verbouwing van het winkelcentrum. Buijs: “We zijn heel dankbaar dat we hier mogen zijn. Daar hebben we niks op aan te merken, want zo gastvrij zijn we nergens ontvangen.”
Desondanks lukt het niet om het ’thuisgevoel’ te krijgen volgens de voorzitter. “Doordat je niet kan blijven, hebben we zoiets van: ‘wat doen we hier?’ Dat is het grootste probleem.”
Einde Heemkundekring
Die behoefte aan een permante locatie uit zich het beste in de opslagruimte. Nadat Buijs een korte rondleiding geeft langs de ontvangstbieb, de werkplekken van vrijwilligers, researchcomputers voor bezoekers en langs de vitrines vol met foto’s, boeken en objecten, komen we aan bij opslagkamer. “Als we in deze kamer komen, zie je hoeveel opslag we nodig hebben.”
De ruimte staat vol met dozen, tentoonstellingen, mappen vol met documentaties van de Tweede Wereldoorlog, jaarbestanden en nog veel meer. Het liefste zou Buijs de spullen en mooie plek willen geven, maar dat is zonde van de tijd legt hij uit. “Over een jaar moet het toch weer een andere plek krijgen”, aldus de voorzitter.
Dat zou een trieste verjaardag zijn, na tachtig jaar de deur sluiten.
Daarom trok de vereniging maanden geleden aan de bel bij de gemeente Etten-Leur. Ook hebben ze hun voorkeur uitgesproken om een plekje te krijgen in het Oude Raadshuis toen bekend werd dat de locatie verkocht werd. Tot nu toe hebben de gesprekken nog geen resultaat opgeleverd. Maar de tijd begint te tikken volgens Buijs.
“Als dat afvalt, dan wordt het een hele moeilijke zoektocht om nog iets anders te vinden”, zegt Buijs zuchtend. Er is zelfs vrees dat het mogelijk het einde van de heemkundekring kan betekenen. “Hebben we geen onderkomen over een jaar, dan denk ik dat de heemkundekring zijn deuren sluit. Dat zou een trieste verjaardag zijn, na tachtig jaar de deur sluiten.”