Vrienden van Bokki vertrekken naar Madagaskar voor bouw van school en schoollunches voor kinderen

De koffers zijn nog niet helemaal ingepakt, maar de Vrienden van Bokki uit de gemeente Woensdrecht vertrekken maandag naar Madagaskar. Daar gaan Richard van Stel, Sjef Bogers, Jaap van den Akker en Niels van Elzakker aan de slag met de bouw van een school. De reis stond oorspronkelijk in 2025 gepland, maar kon toen door spanningen in het Afrikaanse land niet doorgaan. Nu gaan de mannen daadwerkelijk aan de slag en staat ook de volgende reis al op de planning.

De Vrienden van Bokki zijn al jarenlang een begrip in en rondom de gemeente Woensdrecht. De groep bestaat uit tientallen vrienden die geld ophalen voor goede doelen op het gebied van welzijn van kinderen in het buitenland. Al meer dan twintig jaar trekken leden van de Vrienden van Bokki naar landen in Afrika, Azië en Centraal-Amerika om onder andere scholen en klaslokalen te bouwen. Ditmaal gaat de reis dus naar Madagaskar, vertel Richard van Stel in ZuidWest Uitgelicht. “Eigenlijk zouden we dit project vorig jaar doen, maar toen kwamen de jongeren in opstand. Daarom ging het reisadvies naar negatief en hebben we tegen elkaar gezegd: ‘Als het kan, gaan we’. Dat is nu.”

Maaltijden voor kinderen

Het is niet de eerste keer dat de Vrienden van Bokki neerstrijken in Madagaskar. “Wij zijn toen begonnen met de bouw van de school en dat project is nu als het ware halfweg. Onze reis van dit jaar staat in het teken van de tweede fase”, legt Richard uit. Samen met drie anderen gaat hij opnieuw in de weer om twee klaslokalen op een school te realiseren. “Ze zijn nu al bezig met de fundering. Op het moment dat wij daar aankomen, helpen wij mee met het optrekken van de muren tot balkhoogte. Zo gaat dat meestal in zijn werk.”

Daarnaast is de organisatie al geruime tijd bezig om geld in te zamelen voor maaltijden voor kinderen in Madagaskar. “De stichting in Madagaskar waarmee wij samenwerken maakt zich ook hard voor maaltijdvoorzieningen op school. Kinderen krijgen daar drie keer per week lunch aangeboden voor heel weinig geld”, vertelt Richard. Op die manier blijven kinderen niet op het platteland hangen, maar worden zij bewust door hun ouders naar school gestuurd. “Zo hoeven de ouders een mondje minder te vullen en krijgen de kinderen eten op school. Daarom hebben wij bedacht dat als wij die kant op gaan, wij ons ook sterk maken voor die schoolmaaltijden.”

Na twee weken door naar Kenia

Het Afrikaanse eiland kent nog een hoop armoede. “Het werkloon van de normale man ligt om en nabij de twee euro. Het eiland is daarnaast dertien keer zo groot als Nederland. Het is een gegeven dat als je eenmaal op Madagaskar geboren wordt, de kans ook heel groot is dat je daar blijft”, gaat Richard verder. De reis naar de bestemming op het eiland heeft nog wel wat voeten in de aarde. “We moeten 170 kilometer landinwaarts reizen als we geland zijn. Dat gaat over een provinciale tweebaansweg waar om de 300 meter een verstoring in zit. Daar doen wij dus een hele dag over.”

Zodra de twee weken in Madagaskar erop zitten, keert de rust voor Richard nog niet terug. Nog geen twee weken later vertrekt hij opnieuw naar Afrika met de Vrienden van Bokki, ditmaal naar Kenia. “Het project in Madagaskar is eigenlijk het project van vorig jaar. Ondertussen waren wij ook weer op zoek gegaan naar een nieuw project en hebben die gevonden in Kenia.” Het wordt een scholenproject in het zuidwesten van het land, tegen het Victoriameer aan. “Dat gaan we dus in november doen”, lacht Richard.

De mannen worden iedere keer met open armen ontvangen. “In het begin word je een beetje vreemd aangekeken. Wij zijn toch vier blanke mannen die ineens aankomen. Maar wij zijn gewone jongens en maken grapjes en dan merk je na een paar dagen dat je wordt opgenomen in de samenleving. Er ontstaan zo kleine vriendschappen”, zegt Richard. Als laatste doet hij nog een oproep: “Kunnen mensen nog wat missen, kunnen zij altijd nog doneren via de website van de Vrienden van Bokki.”