Wethouder De Beer redt museumcollectie met daarbij een oplossing in nog een ander buikpijndossier

Het onderbrengen van de collectie van het Tongerlohuys stond donderdagavond ter discussie in de commissievergadering. Als tijdelijke locatie heeft het college van Roosendaal gekozen voor de plint van de IJzerstaete. Met name het kostenplaatje, 484.500 euro, roept vragen op.

In de uitleg van wethouder Paul de Beer bleek de collectie verontreinigd en in de plint was geen toestemming voor inmiddels gepleegde woningbouw. Met de snelle oplossing die hij heeft toegepast kan de raad uiteindelijk goed leven.

Om gebruik te kunnen maken van de plint van de IJzerstaete (voorheen het Jan Snel pand) huurt de gemeente dit voor de duur van vijf jaar. De collectie die eronder gebracht gaat worden is privaat eigendom van stichting De Ghulden Roos. Voor het beheer ervan is de gemeente Roosendaal verantwoordelijk. Zij heeft niet alleen de plicht om de collectie veilig onder te brengen, maar deze ook tentoon te stellen. Met de gehele operatie gaat een kostenplaatje gepaard van 484.500 euro aan schoonmaak- en huisvestingskosten.

Gefronste wenkbrauwen

Dit laatste deed de wenkbrauwen fronsen bij de fractie van Joost van Woelderen (Roosendaalse lijst): “Waarom is de raad hier niet eerder over geïnformeerd?”, vraagt hij aan de wethouder. “Dit zijn nogal hoge en onverantwoorde bedragen. Wij zien zelf alternatieve locaties zoals de Sint Jan of het Huis van Roosendaal.”

Dit had volgens de Roosendaalse lijst een besparing op kunnen leveren van 400 duizend euro. Verder ziet de partij liever een bewoonde plint in de IJzerstaete, met daarbij een hersteld straatbeeld.

Roosendaals erfgoed

Daar zit volgens wethouder De Beer een verhaal aan vast en hij geeft tekst en uitleg. “Na onderzoek bleek dat de collectie op de zolder van het Tongerlohuys verontreinigd te zijn. De zolder was dus niet toereikend”, vertelt De Beer. Omdat het Roosendaals erfgoed betrof is hij snel in de benen gekomen.

Tweede probleemdossier

De Beer ziet dan zijn kans schoon in de vorm van IJzerstaete. Daar is namelijk geen vergunning voor woningen op de begane grond. “Daar was wel een gentlemans agreement over afgesloten. Dat ontslaat iemand echter niet van de vergunningplicht”, aldus de wethouder. Een afspraak overigens die hij zelf nooit heeft gemaakt. Met de woningbouw in de plint, was dit een tweede probleemdossier.

Langdurig handhavingstraject voorkomen

Door de plint te huren voor vijf jaar is De Beer van mening dat hij meteen een langdurig handhavingstraject heeft voorkomen. Ook geeft hij aan andere opties te hebben onderzocht. In andere panden zijn echter de klimatologische omstandigheden niet goed genoeg. “En het Huis van Roosendaal kent geen ruimte, alleen maar ruimtegebrek”, aldus De Beer. Verder moest de locatie in de buurt van het Tongerlohuys zijn in verband met de bedrijfsvoering.

De huur is voor vijf jaar omdat dit een gebruikelijke termijn is voor bedrijfsmatig vastgoed. Over het gehele bedrag, waarvan 45 duizend euro was voor de reinigingskosten, zal De Beer later nog schriftelijk verantwoording afleggen aan de raad.

Anders zou het saai worden voor mijn opvolger.

De collectie zal voor ongeveer twee jaar te zien zijn in de IJzerstaete. Een plan voor de jaren daarna heeft De Beer niet met het pand. “Anders zou het saai worden voor mijn opvolger”, stelt hij met een knipoog.

Oplossing voor tweemaal buikpijn

Uiteindelijk krijgt de wethouder de handen van de raad op elkaar voor zijn pragmatisch optreden. Of zoals hij het zelf noemt: “Een oplossing voor tweemaal buikpijn.” Daarmee is de zichtbaarheid van het erfgoed behouden en dat draagt weer bij aan het uitdragen van het verhaal van Roosendaal.