Wethouders Zundert nemen afscheid: ‘Wethouderschap is geen baan, het is een levenswijze’

Donderdagavond wordt in Zundert het nieuwe coalitieakkoord gepresenteerd door de nieuwe wethouders. Wethouders Ellie Kools, Wesley van Steen, Judith Kuijpers en Ralph Bogers nemen afscheid en maken plaats voor nieuwe wethouders. Drie afzwaaiende bestuurder blikken terug op hun tijd in Zundert.

Daags voor de presentatie van het coalitieakkoord staat het gemeentehuis aan de Markt in Zundert in het teken van afscheid nemen. Ellie Kools gaf aan geen behoefte te hebben aan een afscheidsreceptie. De drie andere schudden honderden handen onder het genot van een drankje. Dat alle wethouders plaats maken voor de nieuwe garde is bijzonder, zegt Van Steen. Met het vertrouwen in de nieuwe wethouders zit het wel goed. “Ik ken mijn vervanger (Maikel Voeten, red.) al een tijdje en ik heb er alle vertrouwen in”, zegt Bogers. “Er komen drie nieuwe wethouders met nieuwe energie”, zegt Judith Kuijpers. “Dat is fantastisch!”

Wesley van Steen

Voor wethouder Wesley van Steen overheerst vooral dankbaarheid. “Het waren drie prachtige jaren”, zegt hij. “Ik ben zeer dankbaar dat ik dit heb mogen doen.” Volgens Van Steen lag de kracht van het college vooral in het vasthouden aan de identiteit van Zundert. “We hebben bewust gekeken naar de lange termijn. Denk aan verkeersoplossingen voor Rijsbergen, maar ook aan stappen binnen het sociaal domein: jeugd, WMO, armoedebestrijding en eenzaamheid.” Daarnaast noemt hij projecten als de nieuwe school en het cultuurhuis als belangrijke ontwikkelingen voor de gemeente.

Hij benadrukt dat veel resultaten niet direct zichtbaar zijn voor inwoners. “Achter de schermen gebeurt ontzettend veel. Zeker binnen het sociaal domein. Niet alles zie je meteen terug op straat, maar het is wel van grote betekenis.”

Als een andere gemeente belt, dan ga ik daar zorgvuldig over nadenken

Van Steen kijkt positief naar het nieuwe bestuur. “Ik heb veel vertrouwen in de nieuwe bestuurders. Jonge mensen die het lef hebben om in deze tijd wethouder te willen zijn.” Zelf weet hij nog niet precies wat zijn volgende stap wordt. Een terugkeer als wethouder elders sluit hij niet uit. “Als een andere gemeente belt, dan ga ik daar zorgvuldig over nadenken.”

Aan inwoners wil hij vooral meegeven om betrokken te blijven. “Blijf elkaar opzoeken en blijf nuanceren. Kijk niet te veel naar social media. Zundert kenmerkt zich juist door gemeenschapszin.”

Judith Kuijpers

Voor Judith Kuijpers was het wethouderschap intensief. “Je ziet mensen op hun mooist, maar soms ook op hun negatiefst”, vertelt ze. “Die tegenstelling vond ik soms lastig.” Kuijpers beheerde als wethouder een breed pakket aan portefeuilles: onderwijs, cultuur, maatschappelijk vastgoed en afval. De afvaltransitie (van zak naar bak) maakte veel los onder inwoners. “Dat raakt mensen direct. Daar krijg je veel reacties op.”

Ook onderwijsprojecten maakten diepe indruk. Zo noemt ze de tijdelijke onderwijshuisvesting, de nieuwe school in Klein Zundert en het langdurige traject rond het nieuwe kindcentrum in Zundert. “Dat zijn processen waarbij je zorgvuldig moet kijken naar de toekomst van de gemeente.”

Daarnaast noemt ze de renovatie van De Schroef als een dossier dat veel energie vroeg. Als wethouder moest zij noodgedwongen een streep zetten door de bouw van het nieuwe ontmoetingscentrum De Zindering.

Ik werkte bij IKEA toen ik gevraagd werd om wethouder te worden

Kuijpers werd destijds zonder politieke ervaring gevraagd voor het wethouderschap. “Ik werd op het schoolplein gevraagd als wethouder”, vertelt ze lachend. “Ik werkte parttime bij IKEA en was actief in de cultuursector. Toen kwam ineens de vraag of ik wethouder wilde worden.” Spijt heeft ze daar nooit van gehad. “Het was enorm intensief, maar ook ontzettend leerzaam.”

Toch besloot ze zelf te stoppen. De combinatie met haar gezin bleek zwaar. “In die vier jaar heb ik ook drie mooie meisjes gekregen. Het wethouderschap stopt niet om vijf uur. Zeker met cultuur en evenementen ben je veel avonden en weekenden weg.” Ze vat het mooi samen: “Wethouderschap is geen baan, het is een levenswijze.”

De komende tijd kiest ze bewust voor rust. Daarnaast wil ze zich weer richten op haar werk als beeldend kunstenaar. “Ik heb mijn atelier en daar ga ik weer meer mee doen.”

Over Zundert spreekt ze met warmte. “Ik woon hier nu acht jaar en het voelt echt als thuis. Het is een gemeenschap waar mensen elkaar kennen en waar veel bereikt wordt met relatief weinig middelen.” Haar boodschap aan inwoners is eenvoudig: “Blijf naar elkaar luisteren en naar elkaar omkijken.”

Ralph Bogers

Ook Ralph Bogers kijkt met plezier terug op zijn periode als wethouder. “Ik heb er enorm van genoten”, zegt hij. “En ik ben dankbaar dat ik deze kans heb gekregen.”

Bogers noemt vooral de eigenheid van Zundert als iets bijzonders. “Je merkt echt dat inwoners hier een sterke identiteit hebben. Dat zie je in het verenigingsleven en natuurlijk tijdens het corso.” Bogers heeft met zijn collega’s geprobeerd verder vooruit te kijken dan één bestuursperiode. “We hebben gewerkt aan een visie richting 2040. Niet als dichtgetimmerd document, maar als een blauwdruk voor de toekomst.”

We hebben gewerkt aan een blauwdruk voor de toekomst van Zundert

Een concreet resultaat waar hij trots op is, is de woningbouw. “Zundert staat in de top zes van Brabant als het gaat om gerealiseerde woningen. Daar ben ik echt trots op.” Ook het 125-jarig bestaan van het Trappistenklooster maakte indruk op hem. “Dat was een prachtig moment, maar ook emotioneel, omdat de broeders toen besloten te stoppen.”

Bogers besloot zelf al eerder dat hij na één termijn zou stoppen. “Het kost veel tijd en energie. Ik wilde weer meer ruimte maken voor mijn gezin.” Vanaf augustus gaat hij aan de slag bij ZLTO in Den Bosch, waar hij zijn ervaring in bestuur en landbouw wil combineren.

Zijn boodschap aan inwoners: “Blijf hoopvol, blijf vooruitkijken en blijf vooral eigenwijs. Dat past bij Zundert.”