Bergen op Zoom

Wijkagent Caner helpt Ruben (4) van zijn nachtmerries af: ‘Kleine moeite’

Vol trots vertelde Ruben de volgende dag op school over zijn ontmoeting met Caner.

Sven de Laet

De politie is er om boeven te vangen, misdaden op te lossen én sinds deze week ook om nachtmerries te verbannen. De 4-jarige Ruben uit Bergen op Zoom lag al weken wakker uit angst voor inbrekers. Dat kon zo niet langer, vond wijkagent Caner. “Zo’n mannetje moet toch lekker kunnen slapen.”

“Ruben is een gevoelig jongetje”, vertelt zijn moeder Cindy. “Een tijdje terug was hij na een bezoekje aan de Efteling bang voor de heks. Toen hebben ze uit naam van de heks een kaartje gestuurd om hem gerust te stellen. Dat hielp super.”

Maar ja, om nou een melding bij de politie te maken van een nachtmerrie…

Maar de afgelopen periode was er een nieuwe boosdoener die Ruben ‘s nachts wakker hield. “Hij droomde dat er inbrekers ons huis binnen kwamen en hem meenamen. Hartstikke zielig, dus daar moesten we iets mee. Maar ja, om nou een melding bij de politie te maken van een nachtmerrie…” Cindy vroeg familie en vrienden om tips. “Mijn tante raadde aan om eens contact op te nemen met de wijkagent. Zo gezegd, zo gedaan. Al verwachtten we er niet veel van, hoor.”

Onterecht, bleek even later. Na een paar vrije dagen kwam Caner Büyükördek terug op het bureau. “Dan check ik altijd wat er de afgelopen dagen is gebeurd. Zo kwam ik het berichtje van Cindy tegen.” Lang hoefde hij niet te twijfelen. “Ik heb zelf jonge kinderen, dus ik weet wat een levendige fantasie zij kunnen hebben. Laat ik het er eens op wagen, dacht ik.”

Caner belde Cindy om te vragen of hij die avond langs kon komen. “Ik was helemaal verbaasd, joh. Maar we hebben meteen een afspraak gemaakt.” Tegen Ruben vertelde ze nog even niks. “Toen de agent die avond voor de deur stond, vond hij dat eerst wel even spannend. Maar Caner heeft het top gedaan. Hij vertelde Ruben dat hij als wijkagent dag en nacht door de buurt rijdt en dat hij daarom niet bang hoefde te zijn.”

Als ‘ie ooit nog bang is, moet hij die knuffel maar goed vastpakken en denken aan wat ik hem heb verteld.

“Én ik heb hem nog even de auto laten zien”, vertelt Caner. “We hebben samen naar het blauwe licht op het dak gezocht. Toen was het ijs zo gebroken. Daarna heb ik hem nog een stoere tatoeage van de politie en een knuffelbeer gegeven. Als ‘ie ooit nog bang is, moet hij die maar goed vastpakken en denken aan wat ik hem heb verteld.”

Het bezoekje maakte heel wat los bij de kleine Ruben, merkte Cindy. “We moesten nog eten, maar daar is weinig meer van terechtgekomen. En de volgende dag heeft hij alles vol trots op school verteld.” Een bijzondere ervaring dus, maar of het ook heeft gewerkt? “Zeker. De afgelopen nachten heeft hij heerlijk geslapen.”

De sympathieke actie heeft inmiddels behoorlijk wat publiciteit gekregen, merkt de wijkagent. “Ik zou liegen als ik zeg dat het me niks doet. Maar het mooiste blijft toch dat ik van zijn moeder hoorde dat Ruben geen nachtmerries meer heeft gehad. En voor mij was het zo’n kleine moeite.”