De tijd begint te dringen voor de bewoners van Ad Hoc pand in Roosendaal

Daisy Slooters en Ruben Zoutewelle wonen anti-kraak in Roosendaal en moeten per 27 juli het gebouw verlaten. Ze dreigen dakloos te worden en dat kan nooit de bedoeling zijn, vindt Karen Suijkerbuijk-Ader van Lijst De Regt (LdR). Ad Hoc, het bedrijf dat de woonruimte in bruikleen geeft, vindt dat zij voldoende mogelijkheden bieden voor de bewoners.

“Wij zijn toevallig voor nu degenen die het woord voeren. Maar we doen dit niet alleen voor onszelf”, benadrukken Ruben en Daisy. Zij denken ook aan hun acht medebewoners. De bewoners van het pand bestaat louter uit dertigers. Sommigen hebben een baan en anderen door omstandigheden even niet.

Achterover leunen en niets doen is geen optie voor Ruben en Daisy. Beiden staan ingeschreven bij verschillende woningcorporaties en andere anti-kraak bewegingen. Met de krapte op de woningmarkt hopen ze natuurlijk dat ze kunnen blijven waar ze nu zitten. Of in ieder geval een stukje langer dan de nu gestelde termijn.

Rust nodig en uitzetting doet geen goed

“Natuurlijk kies je niet helemaal vrijwillig voor de deze vorm van wonen”, laat Daisy weten. Er is eenvoudigweg geen woning te krijgen. “Daarbij kamp ik door zaken uit het verleden met PTSS.” Eigenlijk heeft Daisy rust nodig en de dreigende uitzetting doet er geen goed aan.

Niet alleen de hand ophouden

Toch laat ze die omstandigheden niet de boventoon voeren. “Ik ben bezig, in samenwerking met het UWV, om mijn eigen bedrijf op te starten.” Ruben op zijn beurt is er ook niet voor om alleen maar zijn handje op te houden. Hij staat ingeschreven bij vijf woningcorporaties en twee anti-kraak organisaties. “Ik zou zo graag zien dat de gemeente iets meer voor ons zou doen”, voegt hij daar wel aan toe.

Geen werkende verlichting en schending privacy

Heel ver weg van Roosendaal wonen is voor Daisy niet de ideale optie. Dit komt doordat haar sociale vangnet zich in juist in deze omgeving bevindt. Ruben geeft aan dat het hem niet zoveel uitmaakt, als hij maar woonruimte heeft.

Echter is hij het vertrouwen in Ad Hoc kwijtgeraakt. Dit komt door zijn ervaringen uit het verleden. “Zo werkt de verlichting totaal niet meer in het gebouw, belangrijke reparaties laten op zich wachten en ze hebben mijn privacy geschonden door onaangekondigd mijn kamer te betreden”, meent Ruben. Omdat hij hier erg tegen uit is gekomen voelt hij dat de mensen bij Ad Hoc hem totaal niet meer mogen en zelfs negeren. Ook hebben de bewoners volgens de twee geen opvolgende locatie aangeboden gekregen.

We jagen regelmatig junkies weg.

Buiten het feit dat zij een bedrag van 300 euro per maand voor de woonruimte betalen, vinden beide dat ze van meerwaarde zijn voor het gebouw. Zo houdt Daisy de tuin bij. Ze wijst dan ook trots op de kiwi’s die weelderig groeien en die ze over enige tijd kan oogsten. “Verder verrichten we kleine reparaties. Maar we jagen ook regelmatig junkies weg uit de bosjes. Die hadden anders echt in het gebouw gezeten.”

Ad Hoc

Volgens Alfred Dam, commercieel directeur van Ad Hoc, liggen de zaken wat genuanceerder. “We hebben alle bewoners per direct een alternatieve locatie aangeboden”, vertelt hij. Als ze daar geen gebruik van maken is dat echt aan hen meent hij. Verschillende bewoners hebben gebruik gemaakt van de keuze om direct doorgeplaatst te worden. Dat zijn zes mensen geweest volgens hem. “Ook voor Ruben staat deze mogelijkheid nog steeds open”, laat Dam weten.

Wat mag je verwachten voor die prijs.

Een locatie in Roosendaal zelf, heeft Ad Hoc op dit ogenblik niet ter beschikking. “En wat betreft die reparaties, wat mag je verwachten voor die prijs. We geven ze in ieder geval een dak boven hun hoofd, maar als er een Tl-balk kapot is gaan we die echt niet meer repareren.”

Elke dakloze is er een teveel

Volgens Dam komt het dan nog neer op twee bewoners die nog geen andere locatie hebben gevonden. Voor Karen Suijkerbuijk-Ader maakt het geen verschil of het nu om tien of twee bewoners gaat. “Het gaat erom dat we moeten voorkomen dat mensen dakloos raken. Elke dakloze is er een teveel”, laat zij weten.

De raadsvragen van Lijst de Regt blijven staan. Ook al kunnen ze op deze korte termijn misschien weinig voor de bewoners van Gezellelaan betekenen. “Een ding is zeker, we kunnen niet zomaar toekijken en dit laten gebeuren”, vindt Suijkerbuijk-Ader. Zij wil meer duidelijkheid over dakloosheid en hoe de gemeente hiermee omgaat. “Ook al ben je gezond, als je dakloos raakt, kun je er bijna vanuit gaan dat je dan wel iets oploopt”, aldus het raadslid.