Etten-Leurs VVD-raadslid blijft pleiten voor ja-ja stickersysteem: ‘Iets dat inwoners weinig moeite kost’

Etten-Leurs VVD-raadslid blijft pleiten voor ja-ja stickersysteem: ‘Iets dat inwoners weinig moeite kost’

Foto: Anaterate/ Pixabay.

Raadslid Edgar de Jager (VVD) is al enige tijd bezig met het realiseren van een ja-ja sticker voor ongeadresseerde reclamefolders. Volgens De Jager kan daarmee veel papier bespaard worden. Toch laat de gemeente Etten-Leur weten dat zij het niet ziet zitten. Het zou te weinig opleveren voor de gemeente.

Daar is De Jager het niet mee eens. Volgens hem zou het wel degelijk iets opleveren. “Ik ben het bij andere gemeenten gaan navragen en zij besparen flink op papier”, zegt hij. Volgens hem zijn er al negentig andere gemeenten die dit systeem hebben ingevoerd. In zijn vragen aan het college geeft hij dan ook aan dat bij sommige gemeente ruim dertig kilo papier per huishouden per jaar bespaard wordt.

Lees ook: Meerwaarde Ja-Ja-sticker niet bewezen, dus college Etten-Leur geeft raad het advies: ‘Doe het niet’ Lees ook: Etten-Leur start met ja/ja-stickers voor ongeadresseerde reclamefolders, bespaart vele kilo’s papierafval per jaar

Volgens het college bleef het ingezamelde papier in een gemeente als Amsterdam juist stabiel ondanks het ja-ja systeem. “Maar daar is Amsterdam juist heel enthousiast over. Ze brengen meerdere berichten over dat ze veel besparen.” Volgens het raadslid geeft ook de Nederlandse Vereniging voor Gemeenten (VNG) aan dat er met het systeem al 16 miljoen kilo papier is bespaard.

Het college erkent wel dat in de gemeente Tilburg een grote daling te zien is. “Maar de ontwikkeling van de totale hoeveelheid ingezameld oud papier kan niet een-op-een worden toegeschreven aan de invoering van een ja-ja-sticker. De totale papierstroom bestaat immers niet alleen uit ongeadresseerd reclamedrukwerk, maar bijvoorbeeld ook uit kranten, tijdschriften en verpakkingskarton”, reageert ze op de raadsvragen.

Meting

Ook vraagt De Jager hoe de gemeente heeft bepaald dat het niets oplevert. Via een speciale milieu-impacttool kunnen gemeenten dit voor zichzelf berekenen. Volgens het college is deze manier gebruikt in de voorbereiding. Maar het model geeft een globaal beeld, geeft het college aan.

Daarom heeft ze ook eigen meting uitgevoerd. “Die lokale gegevens maken niet zichtbaar welk deel van de categorie reclamefolders, kranten en tijdschriften specifiek bestaat uit het ongeadresseerde reclamedrukwerk waarop het ja-ja-systeem betrekking heeft. Daarom kan het afzonderlijke lokale effect vooraf niet betrouwbaar worden vastgesteld”, legt het college uit.

Kosten

Daarnaast geeft het college aan dat het 40 duizend euro kost om het systeem in te voeren. Jaarlijks zou het de gemeente 25 duizend euro kosten. De personele kosten zijn daarbij nog niet meegerekend. Ook dit heeft De Jager voorgelegd aan andere gemeenten. “Ik krijg als antwoord dat zij zich daar niet in herkennen. Ook niet in de uitvoering”, zegt hij.

De gemeente heeft het namelijk ook over de verwerking van meldingen en handhaving. “Er zijn nu ook geen actieve controles, dus waarom zou dat met een nieuw systeem wel nodig zijn”, vraagt De Jager zich af.

Principekwestie

Volgens De Jager wordt het bijna een principekwestie. Twee jaar geleden legde wethouder Ger de Weert een toezegging om het systeem uit te zoeken naast zich neer. Vervolgens werd een amendement aangenomen, maar ook hiervan zegt de wethouder dat het niet wenselijk is. “Het voelt eigenwijs, want het wordt al vanaf het begin tegengehouden”, zegt hij. Daar komt bij dat er volgens hem geen terugkoppeling plaatsvindt naar de raad.

Daarom laat hij het er niet bij zitten. “Duurzaamheid is heel belangrijk en het is iets dat inwoners weinig moeite kost”, legt hij uit. Wat hem betreft gaat de uitvoering van het amendement over de ja-ja sticker dus gewoon door. “Ze hebben mij niet overtuigd dat het geen verstandige keuze is”, aldus De Jager.