Inwoners uit alle hoeken van de gemeente Moerdijk laten van zich horen in Den Bosch

Een flinke delegatie uit alle hoeken van de gemeente Moerdijk reisde vrijdag naar het provinciehuis in Den Bosch. De groep bestond uit raadsleden, inwoners, agrariërs en leden van dorpstafels uit heel de gemeente. Samen willen ze een statement maken: laat de inwoners van Moerdijk niet langer in onzekerheid.

Het is niet de eerste keer dat inwoners van de gemeente Moerdijk inspreken. “Maar we hebben een nog grotere achterban verzameld”, vertelt Hadewych den Ridder van de lokale partij Moerdijk Lokaal. Zo zijn 22 van de 25 raadsleden, de ZLTO, de dorpstafels van Zevenbergen, Langeweg, Zevenbergschen Hoek en Klundert én het Bewonerscollectief Moerdijk vrijdag aanwezig. “Echt een hele grote vertegenwoordiging van heel veel mensen uit de gemeente Moerdijk.”

Yvonne van Nieuwenhuizen is voorzitter van ZLTO Moerdijk en hoopt dat deze grote opkomst indruk maakt bij de provincie. “Wat er nu gebeurt is niet realistisch”, zegt ze. “Er wordt wel een worst voorgehouden met de boodschap dat het kleiner kan, maar ik heb grote zorgen dat we hier over een paar jaar weer staan.”

Voor Marianne Quik, bewoner van het dorp en secretaris van Stichting Bewonerscollectief Moerdijk, is het doel vooral om gehoord te worden. “Zodat ze niet kunnen zeggen dat ze ons niet gehoord hebben en dat we onze boodschap niet over hebben gedragen”, laat ze weten. “En dat ze weten dat mensen in Moerdijk hier echt aan onderdoor gaan.”

Ook De Ridder wil die boodschap overbrengen. “Niet wéér een generatie, niet wéér onduidelijkheid en niet wéér mensen in onzekerheid”, benadrukt ze. “Want dat is wat er gebeurt.” Het lijkt erop dat het dorp misschien toch behouden kan blijven. “Dat zou fantastisch zijn, maar dan willen we ook harde garanties dat dit de ruimteclaim is die er is, ook voor de volgende generaties. En daar horen ook compensaties bij.”

Pacman

De ZLTO vraagt zich af hoe realistisch die kleinere opgave is. “Daar maken we ons zorgen over”, aldus Van Nieuwenhuizen. “We moeten voorkomen dat er een soort Pacman door het gebied gaat en neemt wat het nodig heeft, en de rest van het gebied achterlaat. Dat is nooit de inzet geweest in de insteek voor een integraal plan.”

Wat voor hoop moet ik nog hebben?

Er wordt steeds gezet dat het proces zorgvuldig aangepakt moet worden, maar voor Quik voelt het als alles behalve zorgvuldig. “Want we krijgen een totaal andere boodschap dan we in november gehad hebben. Dat kan je niet meer scharen onder zorgvuldigheid.” Veel hoop heeft ze eigenlijk ook niet meer. “Als ik moet vertrouwen op mensen die al maanden geen stelling innemen, wat voor hoop moet ik dan nog hebben?”