Leerlingen Steenspil leren in de tuin van Gerard (87) snoeien én medemenselijkheid
Met snoeischaren in de hand en de mouwen opgestroopt, gaan leerlingen van Curio Steenspil dinsdag aan de slag in de tuin van Gerard Boekestijn (87) in Halsteren. Ze snoeien de druivenplanten in zijn kas en klimmen een ladder op voor andere snoeiklussen in de tuin. Voor Gerard betekent de hulp een zorg minder. Voor de jongeren is het een kans om hun vakkennis in de praktijk te brengen én te ervaren hoe ze het verschil kunnen maken voor een ander.
De tuin aan de Dorpstraat is de trots van Gerard. Vooral zijn druivenkas ligt hem na aan het hart. Hij onderhoudt zijn tuin grotendeels zelf, maar sommige werkzaamheden worden door zijn leeftijd steeds lastiger. Sinds het overlijden van zijn vrouw eerder dit jaar valt hem bovendien veel alleen ten deel. De leerlingen nemen hem daarom een aantal klussen uit handen.
Als je het hoort van een man als Gerard dan onthoud je het veel beter
Docent Maarten van Rossum houdt een oogje in het zeil terwijl de jongeren snoeien. Hij ziet hoe de leerlingen het geleerde direct toepassen. “Je kunt het allemaal wel uit het boek halen, maar als je het hoort van een man als Gerard en het vervolgens gewoon in de praktijk doet, dan onthoud je het veel beter”, vertelt hij.
Projectweek
Het Tuintjesproject is onderdeel van een projectweek waarin de leerlingen niet alleen met hun groene vak bezig zijn. Ze bereiden de werkzaamheden voor, verdelen de taken en maken kennis met de bewoners die ze helpen. Ook leren ze luisteren naar de wensen van iemand anders en verantwoordelijkheid nemen voor hun werk.
Volgens Van Rossum maakt juist die combinatie het project waardevol. “Het belangrijkste is denk ik wel dat het ook gewoon goed is om eens iets voor iemand anders te doen, zonder dat daar per se een vergoeding voor staat. Daar doe je het eigenlijk voor.”
Sociaal contact
Ook Saskya de Keijzer, sociaal werker bij WijZijn, ziet verderop in Halsteren hoe de jongeren de handen uit de mouwen steken. “Je ziet dat de leerlingen en de bewoners met elkaar in contact komen”, vertelt ze. De gesprekken brengen verschillende generaties bij elkaar. Tegelijkertijd krijgen de jongeren meer inzicht in de omstandigheden waarin sommige inwoners leven.
WijZijn verzamelt de hulpvragen en bepaalt welke inwoners in aanmerking komen. Het gaat om mensen die door lichamelijke klachten, hun leeftijd of financiële omstandigheden hun tuin niet goed meer zelf kunnen onderhouden en niet gemakkelijk andere hulp kunnen regelen. Het project is nadrukkelijk niet bedoeld om het werk van professionele hoveniers over te nemen.
De Keijzer merkt dat leerlingen zich verantwoordelijk voelen voor de klus. “Als het einde nadert, willen ze de klus vaak nog even afmaken. Ze willen niet dat iemand met een half afgewerkte tuin achterblijft.” Volgens haar leren de jongeren zo verantwoordelijkheid te nemen en belangeloos iets voor een ander te doen.
Deze keer onderhouden ze met 28 leerlingen vijf tuinen in Halsteren en omgeving. De bewoners geven aan welke werkzaamheden nodig zijn, waarna de leerlingen onder begeleiding aan de slag gaan. Boekestijn is blij met de helpende handen. De leerlingen maken daarmee niet alleen de tuin, maar ook Boekestijn z’n dag een beetje mooier.