Stille tocht door Zevenbergen: ‘Ik wil dat mensen zich gehoord voelen’

Een groep inwoners liep donderdagavond een stille tocht door Zevenbergen. Daarmee wilden ze duidelijk maken dat zij zich niet gehoord voelen door het gemeentebestuur. Volgens hen geeft het nieuwe college geen gehoor aan zeven zetels die door de inwoners tijdens de afgelopen verkiezingen gekozen zijn.

Het initiatief komt van Marion Gessel uit Zevenbergen. “Ik heb dit uit spontaniteit bedacht. Ik wil dat mensen zich gehoord voelen”, vertelt ze. Een stille tocht was daar volgens haar de manier voor. “In stilte wel je eigen laten horen en een boodschap afgeven.” Volgens haar zijn er zeven zetels opzij geschoven in de coalitievorming.

Volgens Gessel maken veel mensen zich zorgen over bijvoorbeeld woningnood en landbouw. Maar ook rondom Powerport en dorp Moerdijk waar inwoners in onzekerheid worden gehouden. “Eigenlijk het hele plaatje.” Vanuit die zorgen kwam het idee voor een stille tocht.

Met wederzijds respect.

De keuze voor een stille tocht heeft Gessel bewust gekozen. Protesteren met borden en veel geluid past niet bij haar. “Ik denk dat een stille tocht meer impact heeft dan schreeuwen en spandoeken. Dat het met wederzijds respect kan gebeuren”, zegt ze.

De reacties waren positief op haar initiatief en een groep met een tiental inwoners heeft zich bij haar tocht aangesloten. “Maar er zijn ook mensen die met een bepaalde angst leven die de stap niet durven te zetten om zich bij zo’n groep aan te sluiten. Daar heb ik begrip voor en ik ben blij met de mensen die er zijn.”

Boodschap aan college

Haar boodschap is ook gericht aan het nieuwe college. “Ik hoop dat ze het meenemen en denken: we kunnen niet zomaar al die mensen opzij schuiven.” Daarmee doelt Gessel op alle kiezers die op partijen als Forum voor Democratie en Vooruit hebben gestemd. “Het doel is om een signaal af te geven dat mensen het er niet mee eens zijn.”

Het college wil ze meegeven dat ze inwoners serieuzer moeten nemen. “Niet met een kluitje het riet in sturen en hoe hard het ook is, gewoon zeggen waar het op staat.” Met name duidelijke communicatie vind ze belangrijk. “Ik heb het gevoel dat we niet gehoord worden.” Inwoners zouden wat haar betreft op voorhand bij beleid betrokken moeten worden. “Gewoon referendums.”

Ze vond het wel spannend om dit initiatief te nemen. Daarom weet ze niet of ze nog eens zo’n soort tocht zou organiseren. Toch sluit ze het niet uit. “Ik wil mezelf er wel voor in blijven zetten”, sluit ze af.