Van café-iconen tot vermoorde poppendokter: de verhalen achter Roosendaalse graven

Een gesloten begraafplaats saai? Niet voor Mart Matthijssen. Voor de secretaris van Stichting Begraafplaatsen Roosendaal is de rustplaats aan de Bredaseweg zijn lust en zijn leven. Twee keer per dag fietst hij er naartoe om de verhalen over de vele bekende Roosendalers die er hun laatste rustplaats vonden, in leven te houden.

Mart laat graag nog wat bekende graven zien. Hij loopt direct naar een monumentaal en klassiek grafmonument. Het bouwwerk straalt een statige, historische sfeer uit. “Van een burgemeester die, naar mijn mening, wel héél lang burgemeester is geweest”, vertelt Mart.

Het gaat om burgemeester Louis Joseph Schoonheyt. “Een Belg van geboorte, maar naar Roosendaal verhuisd en daar burgemeester geworden.” Schoonheyt is geboren in 1809 en overleden in 1892. Hij is 42 jaar burgemeester van de gemeente Roosendaal en Nispen geweest. “Hij heeft veel industrie naar Roosendaal gehaald.” Zijn graf is al meerdere keren opgeknapt door de stichting.

Drie weesgegroetjes

Of het graf van de gezusters Bruglemans. “Dat waren drie wezen”, weet Mart te vertellen. Het zijn de vrouwen waar het bekende Roosendaalse café ‘De 3 Weesgegroetjes’ naar is vernoemd. In dat gebouw hadden de drie ongetrouwde zussen een fotozaak, drogisterij en slijterij. En vanwege hun vrome en roomse levensstijl en geloof in de katholieke kerk, kregen ze de bijnaam de drie weesgegroetjes.

Na het overlijden van de drie zussen, die in de vroege jaren 70 kort na elkaar stierven, is het gebouw omgetoverd tot het iconische bruine café. “De jongeren uit mijn jonge tijd, die kennen het”, lacht Mart.

Emile van Loonpark

Een stukje verder wijst Mart naar het graf van Maria van Loon. “De eigenaresse van het park”, zegt hij. Daarmee doelt Mart op het Emile van Loonpark. Maria was de dochter van de bekende suikerfabrikant Emile van Loon, geboren in 1878 en overleden in 1942.

Maria en haar man, Vincent van Gilse (bekend van de Kandijfabriek Van Gilse), vormden lang het rijkste echtpaar van Roosendaal. Ze was gek op luxe en daarom liet ze haar tuin achter het statige herenhuis aan de Markt verder uitbreiden en opknappen. Die tuin is het bekende Emile van Loonpark.

In 1935 raakte Maria alles kwijt. Haar spullen werden geveild en haar woonhuis en tuin zijn verkocht aan de gemeente Roosendaal. Het huis heeft nog een hele tijd als gemeentehuis gefungeerd. Een kleine tien jaar later stierf ze, waarna ze herenigd werd met haar man in het statige familiegraf.

De poppendokter

Dan loopt Mart door naar het graf dat op hem de meeste indruk heeft gemaakt. Die van de ‘poppendokter’. “Wij (Stichting Begraafplaatsen Roosendaal, red.)  hebben voor dit graf een houten kruis gemaakt”, vertelt Mart trots. Het kruis is gemaakt van het hout van een kruis dat aan de Gastelseweg stond en daar weg moest. “Speciaal voor Popke Driesen.”

Al van ver weet Mart het zwarte kruis aan te wijzen. “In dat gesmeden standaard”, laat hij zien. “Hij was gewoon een burger van de gemeente Roosendaal die voor kinderen poppen maakte.”

Het graf van Popke is sober. Op het houten kruis staat het overlijdensjaar van de poppendokter. Ook zijn naam staat vermeld. “Als kinderen een kapotte pop hadden die hen aan het hart lag, dan brachten ze die naar de poppendokter. Daarom hebben ze hem Popke Driessen genoemd.”

Popke had een winkeltje: De winkel van Sinkel. Op een dag bleef de winkel dicht. Popke kwam nooit meer opdagen. Hij werd vergeten en na vijf jaar is hij gevonden. Vemoord, onder de vloer van een huisje vlakbij het huis van Popke. De vroegere bewoner van dat huis bleek de dader te zijn. Of Popke nou eigenlijk zijn echte naam was, weet eigenlijk niemand.