Wethouder Kim van Drongelen heeft haar droombaan: ‘Ik zat met een smile van oor tot oor achter mijn bureau’

Wethouder Kim van Drongelen heeft haar droombaan: ‘Ik zat met een smile van oor tot oor achter mijn bureau’

Wethouder Kim van Drongelen (foto: gemeente Etten-Leur).

Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Etten-Leur is al weer volop aan de slag, maar binnen het team van wethouders zitten een aantal nieuwe gezichten. Daarom is ZuidWest Update benieuwd: wie zijn de mensen achter de wethouders? Deze keer de tweede nieuwe aanwinst binnen het college: Kim van Drongelen.

U heeft 7,5 jaar bij de gemeente Bergen op Zoom gewerkt en in 2016 besloot u de stap te wagen naar een eigen onderneming. Hoe was het eerste jaar van uw zaak Appels & Peren?

“Ik heb ongelooflijk veel geleerd. Het was zo’n avontuur en een uitdaging. Mijn compagnon en ik waren ineens ondernemer, terwijl we niet eens wisten hoe een pinautomaat werkte bij wijze van spreken. We begonnen eerst op de locatie bij Het Regiment. Daar zijn we heel klein gestart met van alles en nog wat. We pakten alles aan en stonden overal voor open, dus het was een super groot avontuur. Na een jaar wonnen we ook de startersprijs. Dat was voor ons echt wel een kroon op ons werk.”

Was die switch lastig, van uw vorige functie naar ondernemen?

“Nee, eigenlijk niet. Het zit er ook wel in. Ik ben een echte aanpakker, maar ik begon wel echt als een groentje. Na een tijdje heb je wel in de gaten wat wel en niet werkt. Ik zag het als een groot avontuur van nu al meer dan tien jaar. Nu ik wethouder ben, heb ik Appels & Peren wel losgelaten. Afscheid nemen daar vond ik wel lastig, vanwege de mensen die ik teleur moest stellen. Maar ik moest voor mezelf kiezen. De tijd was gewoon rijp. Ik werkte hiervoor ook nog voor twee maanden bij een andere gemeente. Om daar te zeggen dat ik weg ging, vond ik ook lastig.”

Was het wethouderschap iets waar u lang over moest nadenken?

“Eigenlijk niet. Diep van binnen was dit een droom voor mij. Ik heb eerder geroepen: “Ooit word ik wethouder”. Dat ooit nu is, kwam toch wel als een verrassing. Het was ook schakelen, want mijn man heeft gewoon een drukke baan als managing director. Daarnaast hebben we drie jonge kinderen, waarvan de jongste nog niet eens op school zit. Het was vooral praktisch dat ik heb gedacht: jee, hoe gaan we dit voor elkaar krijgen? Maar mijn man zei: “Kim, als je het nu niet doet, doe je het nooit”. En nu hebben wij dat gewoon helemaal goed geregeld.

Ik moet zeggen, vanaf moment één dat ik hier binnenstapte en het inwerken begon, zat ik met een smile van oor tot oor achter mijn bureau. ‘s Avonds liep ik naar huis en dacht ik: dit is echt de beste beslissing voor mij geweest. Het voelt een beetje als een droombaan.’’

‘Nee, ik hoef niet op te ruimen, want mijn moeder is wethouder.’

Tijdens uw beëdiging tot wethouder werd u ook benoemd tot Lid in de orde van Oranje Nassau. Wat ging er toen door u heen?

“Ik was echt trots. Ik krijg eigenlijk weer kippenvel. Dat zijn dingen, daar durf je eigenlijk niet van te dromen. En natuurlijk, het is wel gekoppeld aan twaalf jaar raadswerk, maar voor mij is dat vanzelfsprekend om te doen. Tijdens dat moment was het toch wel even een besefmomentje. Vrienden of familie vragen weleens waar ik de tijd vandaan haal, haha. Ik krijg daar gewoon energie van.”

Hoe heeft u eigenlijk aan uw kinderen uitgelegd wat uw nieuwe baan is?

“Ik probeer het wel uit te leggen, maar ze begrijpen het nog niet helemaal. Als ik bijvoorbeeld uitleg dat je niet te hard mag rijden omdat je een bekeuring kan krijgen, dan zeggen zij: “Maar jij bent toch de baas van het Etten-Leur, jij kan dat toch regelen?” Zij denken inmiddels dat ik in Etten-Leur de baas van alles ben. Het wordt ook al misbruikt in de klas, want mijn dochtertje van vijf beantwoorde op de vraag of ze iets kan opruimen: “Nee, ik hoef niet op te ruimen, want mijn moeder is wethouder.” Dus ze horen de term, maar ze begrijpen eigenlijk totaal niet wat ik doe, haha.”

Staan er al dossiers en activiteiten op de planning waar u heel erg naar uitkijkt?

“Heel veel, maar we zijn natuurlijk bezig met uitvoeringsprogramma van het college. Daar wachten we op. Ik heb gewoon zin in heel veel projecten en of dat gaat over openbare ruimte of iets anders, dat maakt me niet zoveel uit. Etten-Leur heeft zoveel te bieden op het gebied van toerisme, recreatie, evenementen en sport. Voor mij is de uitdaging om dat op hetzelfde niveau te houden. We hebben namelijk echt een heel hoog voorzieningsniveau. Dat op peil houden, daar strijd ik echt voor.”

Ik vind het extra bijzonder hoe wij dit met drie wethouders hebben kunnen doen.

Wat is een onderdeel waarvan u zegt, daar liggen voor mij nu de meeste uitdagingen?

“Dat was echt openbare ruimte, want ik kom zelf uit de sociale hoek. Dus de domeinen Werk en Inkomen, Participatie of Armoede, daar ben ik gewoon wat meer in thuis op het theoretische vlak. Maar openbare ruimte was ik nog niet in thuis en het is een portefeuille die iedereen raakt. Daarnaast is het ook wel echt een technisch stuk, bijvoorbeeld de maaibestekken. Daar moest ik echt inkomen. Daarentegen is het mega interessant. Omdat ik zo leergierig ben, vind ik het ook leuk om mij erin te verdiepen.”

Nu u wethouder bent, kijkt u anders tegen de rol aan of heeft u u ergens op verkeken?

“Vaak zie je van buitenaf alleen de onderwerpen waar iets over te doen is in het nieuws of wat je om je heen hoort, maar er gebeurt zoveel meer in een gemeente waar je eigenlijk helemaal niet bij stilstaat als inwoner. Met alle ontwikkelingen die er spelen, het werk vanuit het rijk of binnen de regio, vind ik het wel extra bijzonder hoe wij dit voorheen met drie wethouders hebben kunnen doen.

Juist nu met vijf wethouders denk ik dat iedereen de juiste aandacht kan besteden aan zijn of haar portefeuille. Dat verdienen niet alleen de portefeuilles, maar ook de inwoners. En dat vind ik gewoon heel belangrijk. Binnen mijn portefeuille ben ik nu veel op pad bij evenementen en sportverenigingen en ik merk dat mensen dat écht waarderen. Ik heb het idee dat daar nu meer tijd voor is en dat is net zo belangrijk als het werk dat je hier binnen verricht. Dus het naar buiten gaan onder de inwoners, dat is uiteindelijk hoe je samen Etten-Leur maakt.”