Bergse Limoncelloman Pelle Veraart beloond met zilver bij internationale competitie

Hij had al langer de wens om een limoncello te maken met een romige zoete smaak. Zo ging Pelle Veraart 2,5 jaar geleden aan de slag met wekpotten en citroenen op zijn zolder. Het maken van zijn eigen limoncello nam een vlucht die hij zichzelf nauwelijks kan voorstellen. Vooral toen hij recent te horen kreeg dat zijn drankje met zilver bekroond is door het IWSC -International Wine & Spirit Competition-.

“Kom maar naar Bistro Bar Marco in de stad, daar verkopen ze mijn limoncello al”, laat Marco weten aan de telefoon. Op het zonovergoten terras vertelt hij tussen zijn flessen en het verkregen certificaat over de afgelegde weg.

Wekpotten, suiker en citroenen

Pelle had al veel eerder het idee om zijn eigen limoncello te brouwen. Toen zijn vrouw met een club vriendinnen hiervoor een workshop ging volgen, ging hij niet direct mee. Maar toen hij later de vrouwen bezig zag was hij toch getriggerd. “Gaan jullie hier nog mee verder?”, vroeg hij aan zijn echtgenote Maxime. Die gaf aan geen verdere aspiraties te hebben in de drankproductie.

Op dat moment koopt Pelle wekpotten in en ging op zoek naar de juiste ingrediënten. “Dat is erg belangrijk de juiste citroenen en goede suiker”, verzekert hij. Die citroenen komen voor Pelle uit Italië waar ze biologisch geteeld worden en met de hand geplukt. Zelf wast en schilt hij ze met de hand. Waarna ze aan de alcohol worden toegevoegd met de daarbij de juiste hoeveelheid suikersiroop.

Geloof mij het eerste drankje was echt niet lekker.

“Geloof mij het eerste drankje was echt niet lekker”, vertrouwt Pelle ons lachend toe. Het duurde anderhalf jaar voor hij de smaak had die hij wilde bereiken. “Een limoncello die niet alleen geschikt was als een shotje maar met een zachte romigere smaak. Ook de kleur is erg belangrijk.”

Proeven met Vastenavend en chefkoks

Dan durft de limoncellomaker het aan om zijn drankje in kleine flesjes aan te bieden tijdens de Vastenavend. Daar viel het drankje in de smaak. “Maar ik snap natuurlijk ook wel dat na vijf bier alles lekker smaakt”, reflecteert Pelle.

Na die Vastenavend gaat hij de boer op met zijn drank bij enkele chefkoks in Bergen op Zoom. Die bleken erg gecharmeerd van het brouwsel. Pelle heeft een opleiding genoten aan de hotelschool. Daarom ging hij ook langs zijn oude leermeester Marco Musters. “Ik had die kale echt wel verteld als het niet lekker had gesmaakt”, vertelt Marco met een knipoog. Al snel volgde het Spuijhuis en De Hemel.

Van Luna naar Limonpello

Ondertussen verandert Pelle de naam van zijn drank. De naam bevatte eerst Luna, vernoemd naar de tweede naam van zijn twee dochters. “Dit is nog wel in het logo terug te zien. Dat bestaat uit een maan, een citroentje en de zon”, zegt Pelle, die zijn limoncello omdoopt naar: Limonpello.

Van wekpotten en kleine flesjes naar 120 flessen

Vanaf dat moment gaat het snel en kan hij niet meer volstaan met wat wekpotten en kleine flesjes. Hij begint met 40 grote flessen die binnen twee weken zijn uitverkocht. Dat bouwt hij binnen mum van tijd uit naar 120 flessen die in zes weken hun weg naar buiten vinden. Dit alles wordt geproduceerd in Rotterdam onder de juiste hygiënische omstandigheden.

Wedstrijd met wijnen en likeuren

Hij durft het aan om twee samples op te sturen naar het IWSC. In totaal gaan daar 12 duizend inzendingen naar toe uit 90 landen, volgens Pelle. Het is een wedstrijd die gaat over wijnen en likeuren. Daar wordt ook Pelle’s alcoholische versnapering blind geproefd door acht keurmeesters. “Rene Vermeulen van ’t Spuihuis grapte nog: Hoe vet het zou zijn als je goud, zilver of brons binnen sleept”, vertelt Pelle.

Ik heb zilver en het voelt onwerkelijk.

Dan, op de verjaardag van zijn oudste dochter, wil Pelle de wekker op zijn telefoon uitzetten als hij nog op bed ligt. “Ik keek ook even op mijn berichten, vervolgens viel ik bijna mijn bed uit”, glimlacht hij. Want tot zijn verbazing las hij dat de proevers zijn Limonpello met een zilveren medaille hadden gewaardeerd. “Op dat moment gingen de rillingen over mijn lijf”, vervolgt Pelle. Zijn vrouw, Maxime, vraagt aan hem wat er aan de hand is. “Ik heb zilver en het voelt onwerkelijk”, was zijn antwoord. Ook zijn vrouw is helemaal blij voor hem.

Zilveren logo

In november mag Pelle afreizen naar Engeland om de prijs voor een ceremonie met alle winnaars. Vanaf nu mag hij in ieder geval met trots het zilveren logo op zijn flessen voeren. En het certificaat wat hij heeft ontvangen etaleert hij vol trots op het terras.

Toekomst van constante smaakbeleving

“Uiteindelijk is mijn doel om in de horecagelegenheden in Bergen op Zoom en omstreken mijn limoncello te verkopen. En het liefst niet zomaar in de supermarkt”, laat Pelle weten. Verder kijkt hij uit naar een productieplaats in de Scheldestad. Ook ziet hij mogelijkheden in een nog duurzamer productieproces. “Wat ik vooral wil behouden is een constante smaakbeleving van Limonpello”, sluit Pelle af.