Carola Groenen wilde als nieuwe wethouder bewust cultuur én gezondheid in haar portefeuille

Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Etten-Leur is al weer volop aan de slag, maar binnen het team van wethouders zitten een aantal nieuwe gezichten. Daarom is ZuidWest Update benieuwd: wie zijn de mensen achter de wethouders? Eén van de nieuwe aanwinsten die vandaag onder de loep wordt genomen is Carola Groenen.

U heeft een waslijst aan ervaringen binnen het zorgdomein, maar hoe bent u in dit vak gerold?

“Eerst heb ik een opleiding tot jeugdwelzijnswerk gevolgd. Ik heb daar een paar jaar in gewerkt en kwam toen het beroep van verloskundigen tegen. Daar ben ik toen een studie voor gaan volgen. Dat is ook de reden geweest dat ik op mijn 27ste in Etten-Leur ben komen wonen. Dat was toen nog in een tijd dat mensen thuis bevielen. Dus reed ik hier rond zonder TomTom en zonder mobiele telefoon. Daardoor weet ik de straatnamen uit mijn hoofd.

Verder ben ik daarnaast altijd een actieve inwoner geweest. Op school heb ik bijvoorbeeld ook altijd meegeholpen. Op de middelbare school zat ik in de ouderenadviescommissie en op de hockeyclub hielp ik mee met vrijwilligers.”

U heeft diverse functies gehad en ook in verschillende steden en provincies. Hoe combineerde u dat met het privéleven en thuisleven?

“Ik heb een man die in het onderwijs werkte. Met schoolvakanties was hij altijd vrij. Mijn werk was inderdaad iets verder van huis. Gelukkig hadden de kinderen dus een vader die altijd snel vanuit zijn werk thuis kon zijn. Op die manier combineerden we dat.

Daarnaast hadden we ook een fijn netwerk om ons heen. Als een van de kinderen dan een keer ziek was en ik moest uit Utrecht komen, dan hadden we buren en andere ouders om ons heen die even bij konden springen. Dat is wel belangrijk geweest voor ons en mij om te kunnen werken.”

U bent niet nieuw binnen de politiek, maar wel als wethouder. Wat heeft u deze stap doen maken?

“Eigenlijk hetzelfde als wat ik in de raad wilde betekenen. Als wethouder stuur je nog meer mee. In de raad kun je kaders stellen en controleren en nu mag ik het ook echt doen, dus dat vind ik wel eervol.”

Ik wilde juist cultuur en gezondheid samen in mijn portefeuille.

Wat doet u graag in uw vrije tijd?

“Ik wandel heel graag. Gisteren heb ik bijvoorbeeld met een vriendin van de lagere school 25 kilometer gewandeld. We doen vaker verschillende lange afstandspaden. In april gaan we een weekje de Santiago lopen. Ik vind het ook belangrijk om voldoende tijd met familie en met mijn kinderen door te brengen. Bijvoorbeeld met mijn moeder van 89. Daarnaast lees ik graag en ga ik ook vaak naar een museum of tentoonstelling. Dan is de tijd toch wel snel gevuld, naast een baan als wethouder.”

U heeft een portefeuille die voor u weggelegd is. Waar liggen toch de uitdagingen binnen uw portefeuille?

“De uitdagingen liggen met name in het verbinden van de domeinen. Dat heb ik dan in mijn werk ook heel veel gedaan. Zo wilde ik graag cultuur en gezondheid samen, want ik geloof heel erg in die combinatie van creatief bezig zijn. De wetenschap laat ook zien dat wanneer mensen met bijvoorbeeld Parkinson of dementie creatief bezig zijn, er iets gebeurt in de hersenen waardoor je minder klachten ervaart.

Tegenwoordig is eenzaamheid slechter en ongezonder dan roken, dus we moeten veel meer die creatieve en culturele praktijk inzetten als preventie naast pilletjes en medicijnen. We hebben de luxe dat we in de De Nobelaer veel van die elementen samen hebben. Ook hebben we de luxe dat we in Etten Leur veel organisaties hebben die daarin actief zijn en elkaar ook weten te vinden. Ik hoop dat wel dat er nóg meer met elkaar verbonden wordt.”

‘Hoe gaan we het nu met dit team doen?’

Hoe heeft u deze eerste periode ervaren?

“Ik geef eerlijk toe dat het in het begin veel energie kostte. Je hebt toch een nieuwe rol, ook al ken je de dossiers en ken je de mensen. We zijn ook een paar dagen ‘op de hei’ geweest met de wethouders en burgemeester. Ik vond het heel fijn dat ze zeiden: “Hoe gaan we het nu met dit team doen?” Dat voelde echt als ‘samen’. Maar goed, binnen je rol als wethouder zit veel meer informatie en besluitvorming. Dus ondanks dat je ervaring hebt moet je alsnog kennismaken en veel inlezen.

Gelukkig hebben we goede ambtenaren die je daarin meehelpen, maar ik ben wel een wethouder die de inhoud zelf wil weten. Ik denk niet: ik zie wel. Dus ik lees me dan wel in of ik vraag de belangrijke dingen na. Daar vind je wel een balans in. Ik heb nu in ieder geval wel het idee dat ik goed van start kan.”

Samen met Kim van Drongelen bent u de nieuwe aanwas van het college. Hoe was het ontvangst bij het toch wel hechte ‘clubje van drie’?

“Ik vond echt dat er heel veel ruimte was voor ons en dat ze heel erg open staan. Ze zeiden ook: “we keken er naar uit” en “goed dat jullie er zijn”. We moeten als college, met elkaar en voor de raad, één gezamenlijk besluit nemen dat voor heel veel mensen goed is. Dus je moet ook van verschillende kanten inbreng kunnen hebben, dat hebben we echt binnen het college.”