Op Moerdijk worden Jan en Cocky oud: ‘Moerdijk staat bekend om saamhorigheid’

Sinds 11 november 2025 staan het dorp Moerdijk en haar 1100 inwoners vol in de spotlight. Die dag sprak bijna de volledige gemeenteraad uit dat het dorp vanwege de grote energie-infrastructuuropgave geen toekomst heeft. Hoewel er nog geen besluit is, wordt er veel gesproken over de Moerdijkers. Maar wie zijn ze eigenlijk? ZuidWest Update gaat bij ze langs. Deze week bij Jan en Cocky Visseren.

In december 2025 vierden ze hun 50-jarig jubileum. “En zo lang woon ik hier al op Moerdijk”, begint Cocky. Oorspronkelijk komt ze uit Zevenbergen, maar inmiddels ligt haar hart op Moerdijk. En wat het dorp dan zo mooi maakt? “De rust en de gezelligheid onder elkaar.” Jan vult aan: “En het natuurgebied hiernaast, dat is prachtig.”

Jan is wel geboren en getogen op het dorp. Net als zijn familie, waarvan een deel is begraven op Moerdijk. “Ik onderhoud de graven door bloementjes te planten en ze elke ochtend water te geven.” Het is dan ook een van de vele waardevolle plekken. “Ik heb een band met heel het dorp.”

Jeugdherinneringen

Van zijn jonge jaren heeft Jan nog veel mooie herinneringen. Bijvoorbeeld die aan het water. “Bij eb was er een grote moddervlakte waar we veel speelden. Maar ook dat alles buiten gebeurde, zoals voetballen of rolschaatsen. Iedereen groeide met elkaar op, dat was geweldig”, vertelt hij. Tijdens een rondje over het dorp ziet hij nog de oude winkels aan de Steenweg. “Er waren visboeren, slagers en bakkers.”

Voor Cocky liggen mooie herinneringen aan de haven, bij de Soos of Het Praathuis waar ze vaak samenkwamen met vrienden. In de zomer was het strandje een vaste plek. “Er was muziek bij en na afloop namen we een afzakkertje bij de put”, vertelt Cocky.

Ook kwamen ze vaak op de camping naast het dorp. Daar woonden vroeger mensen die vanuit de randstad naar Brabant kwamen. “Op een gegeven moment hebben wij een biljarttoernooi opgericht. De camping tegen Moerdijk.” Dat toernooi wordt na ongeveer veertig jaar nog altijd gespeeld. “Op die camping hebben we heel veel gelachen”, vertellen ze enthousiast.

Op de camping hebben we heel veel gelachen

Tegenwoordig houden ze zich nog prima bezig. “Ik doe graag een partijtje biljarten en ik ga wel eens vissen met mijn zwager.” Cocky geniet onder andere van de gezelligheid met vrienden. De vriendengroep van vroeger bestaat namelijk nog steeds. “Een keer per jaar gaan we met het pondje naar Strijensas. Dan gaan we daar wat eten en drinken.” Ook bij voetbalvereniging TPO zien ze elkaar vaak, maar ook verschillende generaties ontmoeten elkaar daar. “Als ze thuis spelen is het volop feest.”

Verandering

Het stel heeft het dorp door de jaren heen zien veranderen. “Vroeger wist ik bij elk huis wie er woonde”, zegt Jan. Maar een deel van de inwoners is tegenwoordig meer op zichzelf. “Dat is wel jammer.” Daardoor wordt de groep inwoners die zich inzet bij evenementen steeds kleiner. Terwijl dat juist de leefbaarheid versterkt.

Toch zijn er ook mensen die meegaan in de gemeenschap. “Die heb je nodig en ze zijn heel erg welkom.” Zelf nemen Jan en Cocky nieuwe inwoners dan ook graag mee op sleeptouw door het dorp. “Als de poort open staat ben je welkom.”

Daarnaast zien de twee graag dat het dorp beter onderhouden wordt. “Het onkruid bij de haven staat heel hoog. Ik stond er pasgeleden bijna met tranen in mijn ogen en dacht: is dit nu mijn dorpje”, zegt Jan.

Voor elkaar klaarstaan

Moerdijk is niet zomaar een dorp volgens Cocky. “Om de twee jaar hebben we hier het oldtimerfestival. Daar komen duizenden mensen op af, dat leeft heel erg.” Daar zien ze saamhorigheid terug. Ook tijdens het bevrijdingsfestival een paar jaar geleden. “Na een oproep stond er bijna bij iedereen wel een Canadese auto of geschut in de tuin. Heel de buurt in de vlaggen en toen hadden wij de mooiste straat.”

Het oldtimerfestival leeft heel erg

Op die momenten trekken jong en oud samen op. Dat laat volgens Cocky de hechte band onder elkaar zien. Maar ook in mindere tijden zijn ze er voor elkaar. “We leven echt met elkaar mee. De saamhorigheid onder elkaar, daar staat Moerdijk om bekend.”

Het is bij hen in de tuin ook regelmatig gezellig met vrienden die spontaan even langslopen. Maar Jan is goed voorbereid met een goedgevulde koelkast. “Als ik vis aan het bakken ben, ruiken ze dat aan de andere kant van het dorp en komen ze langs”, lacht hij. Vroeger namen familieleden die visten verse vis mee.

Oud worden in Moerdijk

De twee willen absoluut niet weg. “Ik krijg er nog kippenvel van als ik eraan denk”, zegt Cocky. Jan maakt zich iets minder druk. “Als we weg moeten is dat pas over tien of vijftien jaar. Ik ben nu 72 en ik geloof niet dat ik me daar zorgen over moet maken.” Voor jonge inwoners snapt hij de zorgen wel heel goed.

Ik wil weten waar we aan toe zijn, dat is een grote wens

Vooral de onduidelijkheid stoort de twee. “Ik wil weten waar we aan toe zijn, die wens is groot”, zegt Jan. “En dat er meer groen bij komt en het leefbaar blijft”, geeft Cocky aan. Ze houden hoop dat het dorp blijft. “Wij worden hier gewoon oud”, zegt Jan. “Daar knokken we voor tot de laatste dag”, sluit Cocky af.