Samen met andere jeugd houdt Joyce Moerdijk bruisend: ‘Zodat het ons mooie dorpje blijft’
Moerdijk is al 24 jaar thuis voor Joyce. (Foto: ZuidWest Update)
Sinds 11 november 2025 staan het dorp Moerdijk en haar 1100 inwoners vol in de spotlight. Die dag sprak bijna de volledige gemeenteraad uit dat het dorp vanwege de grote energie-infrastructuuropgave geen toekomst heeft. Hoewel er nog geen besluit is, wordt er veel gesproken over de Moerdijkers. Maar wie zijn ze eigenlijk? ZuidWest Update gaat bij ze langs. Deze week met Joyce Dik.
Samen met haar vader woont Joyce al haar hele leven in Moerdijk. Een groot deel van haar familie woont ook nog altijd op het dorp. Dat maakt dat het dorp echt voelt als thuis. “Ik heb hier op de basisschool gezeten. Toen we naar de middelbare school gingen, fietsten we met z’n allen naar Zevenbergen.”
Het voor elkaar zorgen, maakt het echt een thuis
Daarnaast is de gemeenschap erg hecht. “Er hoeft maar iets te gebeuren en mensen komen langs. Het samen zijn en voor elkaar zorgen, maakt het echt een thuis.” Die saamhorigheid komt bijvoorbeeld terug op zondag langs de lijn en in de kantine. Vroeger met haar ouders mee en nu regelmatig achter de bar. “Ik ken weinig voetbalverenigingen waar de jongeren zelf achter de bar staan.”
Jong in Moerdijk
Met haar 24 jaar behoort ze bij de jeugd van het dorp. Toch heeft ze in die jaren al veel mooie herinneringen gemaakt. Onderling in de vriendengroep hebben ze het er nog geregeld over. “Het is nog niet zo lang geleden, maar toch is het leuk om het erover te hebben.”
Als we de ijscokar hoorden, gingen we kijken waar hij was
De oude speeltuin speelt daarin een grote rol. “Daar waren we dagen en avonden lang in de zomer.” De ijscokar is een herinnering die nog regelmatig onderwerp van gesprek is. “Als we het muziekje hoorden, gingen we met z’n allen op de fiets kijken waar hij was. Terwijl hij ook gewoon langs de speeltuin kwam”, lacht Joyce.
Maar het hele dorp heeft voor haar bijzondere plekken. Daarin is de haven ook een kenmerkend punt. “Vroeger ging ik met pa een rondje fietsen en gingen we visjes kijken op de stijgers die er toen nog stonden. En toen ik op de basisschool zat, gingen we zelf vissen, of zwemmen.” Op de schapendijk sleede ze samen met vrienden. “Toen er laatst weer sneeuw lag, zijn we weer gegaan. Even weer kind zijn”, zegt Joyce lachend.
Hechte groep
De vriendengroep bestaat uit jongeren tussen de 16 en 30 jaar. Dat de groep zo divers is, is wel iets typisch voor Moerdijk. “Het is allemaal wat kleiner, dus dan ga je sneller met elkaar om.” Maar ook de verschillende generaties vinden elkaar. “Een generatie boven ons gingen naar hetzelfde feest als wij, dus toen zijn we met z’n allen in een grote bus geweest.”
Het is allemaal kleiner, dus dan ga je sneller met elkaar om
Er is voor de oudere jeugd niet zoveel te doen, geeft Joyce toe. “Maar ik denk dat we daar niet zo’n last van hebben, omdat je het gewend bent. Daardoor krijg je creatieve oplossingen. Bijvoorbeeld dat we bij iemand in de tuin gaan zitten of samen ergens naartoe gaan.” Breda en Zevenbergen zijn in de buurt, maar toch blijven ze meestal op Moerdijk.
Verandering
Tijdens haar middelbare schoolperiode werkte Joyce op zaterdagochtend bij Het Winkelmandje. Daardoor kende ze veel mensen. “Ik merk nu nog als ik iemand zie dat ik de broodbestelling nog weet.” Dat het op haar eigen dorp was, maakte het ook extra leuk. “Ouderen mensen kwamen een praatje maken en kinderen haalde een snoepje.”
Maar ze ziet het dorp ook veranderen, zowel toen als nu. “Er komen meer nieuwe mensen wonen.” Daarin zijn mensen meer op zichzelf. “Wij zien het dorp als saamhorig en dat gaat daarin wel een beetje verloren. Dat is jammer.”
Daarin zag ze dat er weinig jongeren actief zijn om hun belangen te laten horen. Om die reden is ze zelf nu actief bij de dorpstafel in de werkgroep behoud. “Het is ook al 25 jaar ons dorp en ik zou het zonde vinden als niemand dat laat horen.” Daarbij geeft ze via sociale media een inkijkje in het dorp. “Er zijn zoveel leuke dingen om vast te leggen en iedereen een kijkje te geven in wie wij zijn.”
Toekomst
Wat Joyce betreft ligt haar toekomst in Moerdijk en hoopt ze dat het dorp kan blijven. Leefbaarheid voor haar heel belangrijk. “Dat het niet leegloopt, maar dat het ons mooie dorpje blijft.” Bijvoorbeeld investeren in jonge gezinnen voor het verenigingsleven en het onderhouden van de openbare ruimte. “Vooral investeren in de dingen die er al zijn.”
Ondanks dat je over tien jaar weg moet, heb je hier wel tien jaar gewoond
Zo lang als het dorp blijft, hoopt ze op Moerdijk een huis te vinden. “Ondanks dat je over tien jaar weg moet, heb je hier wel tien jaar gewoond. Anders moet ik nu al ergens anders heen terwijl mijn hart daar niet ligt.” Graag wil ze haar kinderen in de toekomst laten opgroeien op dezelfde plek. “Om hun te geven wat wij altijd hebben gehad. Het onbezorgd kunnen spelen en dat er altijd iemand een oogje in het zijl houdt.”
Mocht haar toekomst uiteindelijk niet in Moerdijk liggen, hoopt ze dat de gemeenschap bij elkaar blijft. Bijvoorbeeld door gezamenlijk te verhuizen. “Zodat we mogen blijven genieten van onze hechte gemeenschap. Of dat nou hier is, het liefst wel, of elders”, sluit Joyce af.