Geschiedenis machinefabriek Brabant Van Opstal opgetekend: ‘Er zijn zoveel verhalen’

Wie heeft er nog (mooie) verhalen over de oude Zevenbergse machinefabriek Brabant van Opstal? Angela Rindt-Wevers is namelijk bezig met het verzamelen van herinneringen aan het pand. Dat doet ze vanuit haar rol als vrijwilligster bij heemkundekring Willem van Strijen, want er staat nog geen geschiedenis van de fabriek op papier. Daarbij krijgt Angela hulp van Erik van Opstal, de kleinzoon van oprichter Denis van Opstal.

Angela is al een tijdje bezig met het verzamelen van verhalen van oud-medewerkers. Haar vader heeft ook in de machinefabriek gewerkt, waardoor ze veel mensen kent. “Ik ben erg van het bewaren en daarom dacht ik: nu mag de spotlight op de machinefabriek”, zegt ze.

Het bedrijf is in 1918 opgericht door Denis van Opstal, de opa van Erik. De fabriek richtte zich vooral op de bouw van verschillende soorten machines voor de landbouw. “Het bijzondere is dat het gebouwd is op de inventiviteit van mijn opa, in combinatie met de werklust van alle mensen die eraan meegeholpen hebben”, vertelt Erik.

Familiebedrijf

Zelf heeft Erik vanaf 1980 tot de sluiting voor het familiebedrijf gewerkt. “Ik heb vanaf mijn veertiende of vijftiende tijdens vakanties in de fabriek gewerkt en dan groei je er geleidelijk in. Na mijn studie ben echt ik in het bedrijf begonnen.” In 2007 sloten de deuren van de fabriek definitief. Later is het pand gesloopt, waardoor alleen een grasveld overgebleven is.

Wel staat er aan de overkant van de Roode Vaart nog een pand waar de voormalige werkplaats in gezeten heeft. En er zijn in de omgeving nog dingen zichtbaar die de machine gebouwd heeft, zoals een silo bij de suikerfabriek in Stampersgat. “Die heb ik gebouwd en zo zijn er nog meer plaatsen waar we iets gebouwd hebben”, zegt Van Opstal.

Na de oorlog is mijn opa anderhalf jaar burgemeester geweest.

Maar de opa Van Opstal deed meer naar zijn werk bij de fabriek. “Na de Tweede Wereldoorlog is mijn opa gevraagd om waarnemend burgemeester te zijn en dat heeft hij anderhalf jaar gedaan.” Daarnaast was hij erg begaan met de ouderenzorg. “Hij heeft onder meer het rusthuis Huize Zevenbergen als voorzitter van de stichting mede opgebouwd.”

Toonaangevend

De fabriek van Van Opstal was een toonaangevend bedrijf in Zevenbergen volgens Angela. Veel kinderen hadden een vader die, net als die van haar, bij de machinefabriek werkte. Eén keer per jaar organiseerde het bedrijf een dag waarbij alle gezinnen welkom waren voor een dagje uit. “Zoveel was er vroeger niet, dus dat geeft een bepaalde binding.”

De monteurs gingen echt pionieren, daar praten ze nu vol trots over.

Voor de verhalenbundel heeft ze al meer dan dertig oud-medewerkers gesproken. Sommige verhalen hebben indruk op haar gemaakt. “De monteurs gingen echt pionieren. Zij werden naar België, Frankrijk, Denemarken en later naar China gestuurd om daar te werken, maar die waren soms nog nooit in het buitenland geweest. Daar praten ze nu vol trots over.”

Ook Erik leert over zijn familiegeschiedenis. Bijvoorbeeld hoe zijn opa het bedrijf vanaf niets heeft opgebouwd. “Als je dan ziet hoe het bedrijf zich in de loop van de tijd ontwikkeld heeft, is dat ontzettend knap. Hij had geen opleiding en heeft zichzelf alles aangeleerd.”

Iets typisch voor Van Opstal was de blauwe bordenclub. Werknemers die een jubileumjaar bij het bedrijf hadden, kregen een delfsblauw bord met een naam. “We hadden op het laatst 120 mensen die 25 jaar in dienst waren, dus er is een hele serie blauwe borden in omloop in Zevenbergen”, geeft Erik aan.

Nog niet klaar

Ondanks dat zijn er nog wel stukjes geschiedenis die ontbreken, zoals de medewerkers die vanuit Turkije in Zevenbergen kwamen werken. “Eén verhaal heb ik al opgeschreven en ik hoop dat al die andere oud-collega’s het ook willen doen. Dat is moeilijk, maar die verhalen zou ik heel graag op willen tekenen.” Maar iedereen die er iets over te vertellen is, kan bij Angela of Erik terecht.

Wanneer het boek klaar is, weten de twee auteurs nog niet. “We hebben veel mensen geïnterviewd die op leeftijd zijn en dan voel ik de druk van het moet zo snel mogelijk. Maar mijn insteek is wel dat het goed moet.” Het streven is om het met Sinterklaas en Kerst af te hebben. “Maar misschien wordt het wel een vaderdagcadeautje, dus ik kan er nog geen datum op plakken”, aldus Angela.