Gesprek met gemeente Bergen op Zoom over asbestkwestie voelt als teleurstelling voor betrokken familie

Na een brand van twee jaar geleden, in hun loods, kwam het echtpaar Van der Vorst terecht in een nog altijd voortdurende strijd met de gemeente Bergen op Zoom. Inzet is de wijze waarop het toen vrijgekomen asbest is gesaneerd. De gemeente pakte destijds de regie, omdat de familie niet direct het geld had liggen voor de hoge schoonmaakkosten. Twee jaar later is het asbest nog altijd niet volledig opgeruimd en dreigen de bedragen die het stel moet betalen alsmaar op te lopen.

In de hoop op een doorbraak schoven het echtpaar Van der Vorst en hun advocaat op woensdag 4 november aan tafel bij de gemeente Bergen op Zoom. Een geplande zitting van de bezwaarcommissie was op verzoek van de gemeente afgezegd, om eerst onderling een oplossing te verkennen. De uitkomst voelt voor het stel echter als een koude douche. In plaats van een constructief overleg over het nog altijd aanwezige asbest op hun perceel, ervoeren zij vooral een harde, louter juridische opstelling.

Volgens het zichtbaar aangeslagen echtpaar zette de nieuwe gemeentelijk jurist direct de toon. Binnen enkele minuten vroeg hij naar hun toekomstplannen en suggereerde hij zelfs dat zij hun perceel zouden kunnen verkopen. Dit om met de opbrengst dan zelf een nieuwe sanering te bekostigen en tegelijk de openstaande gemeentelijke claim van 135 duizend euro af te lossen. Het kwam over als een poging hen klem te zetten en weg te jagen.

Onverbiddelijk

De opstelling van de gemeente was glashelder en onverbiddelijk: Bergen op Zoom erkent geen enkele aansprakelijkheid voor de gang van zaken rond de eerdere, gebrekkige saneringen. De jurist hield vast aan de lijn dat het asbest het probleem van Van der Vorst is en dat de openstaande vordering geïnd moet worden. Als schikking stelde hij voor om de sanering voor 15 duizend euro opnieuw door de toen ingehuurde saneerder te laten uitvoeren, waarmee de totale kosten op 150 duizend euro zouden komen. Als het echtpaar 120 duizend euro zou betalen, wilde de gemeente de rest kwijtschelden, maar óók geen enkele aansprakelijkheid erkennen. Wat daarmee een claim op mogelijke gevolgschade uitsluit.

De familie wijst dit voorstel resoluut af. Die stelt dat de asbestproblemen juist voortduren door verkeerde keuzes van de gemeente, zoals de selectie van de saneerder, waarin zij én de omwonenden elk vertrouwen hebben verloren. Van der Vorst is bereid om 78 duizend euro te betalen. Dat is het bedrag dat toen werd geoffreerd door een andere saneerder die het hele terrein schoon en leeg zou opleveren. Met als voorwaarde dat het terrein nu écht schoon wordt opgeleverd en er over de gevolgschade gesproken kan worden.

Slecht geïnformeerd

Volgens het echtpaar ontbrak het de jurist aan essentiële dossierkennis en toonde hij geen interesse in feiten, foto’s of eerdere toezeggingen. Er werd zelfs genegeerd wat wethouder Sander Siebelink zo’n twee maanden eerder had beloofd in een persoonlijk gesprek, dat op zijn uitnodiging had plaatsgevonden. Het gevoel overheerst dat de gemeente Van der Vorst bang probeert te maken met lange, kostbare procedures. Er staat nog een vervolggesprek gepland, maar de houding die de gemeentejurist aanhield geeft de gedupeerde familie weinig hoop.

Advocaat Harry Nieland: ‘Gemeente heeft steken laten vallen’

Advocaat Harry Nieland, die de familie bijstaat, deelt de scherpe kritiek op de opstelling en handelwijze van de gemeente. Volgens de raadsman had de gemeente bij het overnemen van de regie een duidelijke resultaatsverplichting: het perceel volledig asbestvrij opleveren. Uit de dossierstukken blijkt volgens hem dat de gemeente destijds een ondeugdelijke offerte heeft geaccepteerd van een partij die aantoonbaar slecht werk leverde, autowrakken maandenlang onafgeschermd liet staan en werkzaamheden zelfs dubbel declareerde.

Dat de gemeente nu schermt met ‘nieuwe constateringen’ wijst Nieland van de hand. Er is volgens hem sprake van een doorlopend proces als gevolg van een nooit goed voltooide sanering. In plaats van de fouten te erkennen en de saneerder aan te spreken op diens wanprestatie, probeert de gemeentejurist de rekening eenzijdig bij de gedupeerde familie te leggen en de zaak te forceren.