Jaap en Anny zijn één met elkaar en dorp Moerdijk: ‘Het is ons kent ons’

Sinds 11 november 2025 staan het dorp Moerdijk en haar 1100 inwoners vol in de spotlight. Die dag sprak bijna de volledige gemeenteraad uit dat het dorp vanwege de grote energie-infrastructuuropgave geen toekomst heeft. Hoewel er nog geen besluit is, wordt er veel gesproken over de Moerdijkers. Maar wie zijn ze eigenlijk? ZuidWest Update gaat langs bij deze inwoners. Deze week zijn we bij Jaap en Anny de Visser.

Hoewel ze beide niet geboren zijn in Moerdijk, zijn ze inmiddels wel echte Moerdijkers geworden. “We woonden schuin tegenover elkaar”, begint Anny. Samen hebben ze twee kinderen en al na een paar minuten blijkt dat het stel een twee-eenheid is. Ze vullen vanzelfsprekend elkaars zinnen aan. “Het is maar goed dat we samen op één lijn zitten”, lacht Anny.

Het is echt mijn tweede kindje.

Jaap en Anny doen dan ook bijna alles samen. Bijvoorbeeld samen naar de voetbal, waar Jaap al sinds zijn twaalfde lid is. Volgens Anny doet hij daar bijna alles: van de was tot het schoonmaken van de kleedkamers. Hij zit dit jaar 45 jaar bij het bestuur van TPO. “Het is echt mijn tweede kindje”, zegt Jaap. De tijd die hij bij de voetbal doorbrengt is bijna een volle werkweek in uren. “Op zondag draai ik de deur open en ook weer dicht, dus dat is al twaalf uur. Maar dat deed ik ook toen ik nog werkte. Hoe ik dat voor elkaar kreeg weet ik niet”, lacht hij.

Ook Anny was daardoor vaak bij TPO te vinden. “Ik heb bijna dertig jaar achter de bar gestaan, maar dat ben ik eigenlijk ook gaan doen om mijn man wat meer te zien”, zegt ze lachend. Daar is ze inmiddels mee gestopt, maar ze komt er nog regelmatig. “Dan is het ons kent ons en vinden ze het fijn als je er bent. Dat zijn van die kleine gebaren die je echt goed doen.” De voetbal sijpelt zelfs door in hun woning. “Hier heeft vroeger een voetbalveld gelegen en we zitten hier zo’n beetje op de middenstip”, zegt Jaap.

Je doet het met plezier en zodat we allemaal bij elkaar blijven.

Daarnaast zijn Jaap en Anny erg actief op het dorp. Zo organiseert Anny de kerstquiz en zijn ze altijd in om te helpen waar nodig. “Je doet het met plezier, maar ook zodat we allemaal een beetje bij elkaar blijven.” Bij andere activiteiten zijn Jaap en Anny er ook altijd bij. “Bij het carnaval ben ik de oudste en dit jaar deed ik voor de 55e keer mee.”

Fijn dorp

Volgens de twee is het heerlijk vertoeven op Moerdijk. “We hebben een leuke plaats om te wandelen naar het bos, langs het strandje en naar de haven en door de polders”, geeft Anny aan. Ook Jaap geniet van zijn dorp. “Ik ga wel eens op een bankje aan het water zitten, dan zit ik daar heerlijk op mijn gemak.”

Met de kleinkinderen gingen ze vaak naar een grasveld in de Appelzak net achter de dijk. “We liepen dan over het schapenpad naar het veld. Daar deden we een soort zeskamp met spelletjes”, vertellen ze.

Bij eb moest je een eind lopen, dan zag iedereen blauw van de modder.

Vanuit hun eigen jeugd hebben ze fijne herinneringen aan wat ze vroeger de ‘Waterkant’ noemden. Dat is de plek waar tegenwoordig de Appelzak is. “Toen was daar nog eb en vloed en daar gingen we altijd zwemmen. Als we er dan langslopen denk ik: dat was toen echt heel leuk”, zegt Anny. “Bij eb was het een modderplaat en moest je een heel eind lopen, dan zag iedereen blauw van de modder”, vult Jaap lachend aan.

Verbondenheid

De saamhorigheid is volgens hen wat de inwoners van Moerdijk verbindt. Onderling staan inwoners dan ook voor elkaar klaar, geven de twee aan. “Maar het moet wel uit je eigen gevoel komen”, zegt Jaap. “De echte Moerdijkers staan voor elkaar klaar, dat is wel het mooie aan het dorp”, vult Anny aan.

Die sociale binding was altijd erg sterk toen er nog twee cafés waren. Een daarvan was het Praathuis. “Dat was geen groot café, maar daar hebben we ontzettend veel lol gehad. Het was echt een ouderwets bruin café”, geven ze aan. Het gebouw zelf is inmiddels omgebouwd naar een woning, maar als ze voorbij komen denk ze er vaak aan terug.

Blik op de toekomst

Toch zien ze de samenstelling van het dorp veranderen en vragen ze zich af wie hun taken zal overnemen. “Alles wordt minder en als er iemand verhuisd, is er geen opvolger. Dat is best wel zonde”, geeft Anny aan. Mocht er voor Jaap zijn taken een opvolger zijn, zal hij het overgeven. “Dan kijk ik op de achtergrond wel mee, ik blijf er wel altijd bij”, aldus Jaap. “Zijn hart ligt op het voetbalveld”, voegt Anny toe.

Over een andere woonplaats denken de twee niet meer na. Hoewel Anny na november 2025 dat wel even deed. “Ik heb hier mijn hele leven rondgestruind. Je krijgt mij niet zomaar de stad in. Ik ben altijd positief gestemd en ik zie het wel goed komen”, stelt Jaap. “In mijn hart hoop ik dat we blijven bestaan”, voegt Anny toe. Stel het doek valt toch dan zouden ze graag met de vriendengroep in hetzelfde dorp gaan wonen. “Maar ons hart is en blijft op Moerdijk”, sluiten ze af.